ပြင့္ေတာ္မူျပီးေသာ ဘုရားရွင္မ်ား

ပြင့္ေတာ္မူျပီးေသာ ဘုရားရွင္မ်ား
=====================
ဆံံုးစမထင္ေသာ သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဂဂၤါ၀ါလု သဲစုမကေသာ ဘုရားမ်ား ပြင့္ခဲ့ၾကသည္။
၁။ ဤကမၻာမွ မေရတြက္ႏိုင္ေသာ ကမၻာ၌ ...တဏွကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေမဓကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ သရဏကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ထုိေလးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ သည္ တစ္ခုတည္းေသာ သာရမ႑ကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏။

၂။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ ေကာ႑ညမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား သည္ တစ္ခုေသာ သာရကမၻာ၌ တစ္ဆူတည္းသာလွ်င္ ပြင့္ေတာ္မူ၍ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို (နိဗၺာန္သို႔) ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။
၃။ ထုိဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌ ကမၻာ တို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ)အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။
၄။ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ မဂၤလမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ) အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။
၅။ မဂၤလျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ သုမနျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္း ေကာင္း၊ ေရ၀တျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေသာဘိတျမတ္စြာ ဘုရား သည္ လည္းေကာင္း စကၡဳ (ငါးမ်ဳိး) ရွိေတာ္မူကုန္ေသာ အလင္းေရာင္ကို ျပဳေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာ သာရမ႑ကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၆။ ေသာဘိတျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ မ်ားေသာ အျခံအရံရွိေသာ အေနာမ ဒႆီ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ) အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။
၇။ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ပဒုမျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ နာရဒ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္မူၾကကုန္ေသာ အမိုက္ေမွာင္၏ အဆံုးကို ျပဳတတ္ကုန္ေသာ ထုိျမတ္စြာ ဘုရားတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာ ၀ရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူကုန္၏။
၈။ နာရဒျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ ပဒုမုတၱရမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ခုေသာ သာရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို (နိဗၺာန္သို႔) ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။
၉။ နာရဒျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အၾကား၌လည္း ကမၻာတို႔ ကို ဂဏန္း (သခၤ်ာ)အားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။
၁၀။ ကမၻာတစ္သိန္းထက္၌ ေလာကသံုးပါးကို သိေတာ္မူေသာ ေပးလွဴဖြယ္ပစၥည္း ၀တၳဳတို႔ကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆူတည္းသာ ပြင့္ေတာ္မူ၏။
၁၁။ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္ျဖစ္ေသာ ကမၻာသံုးေသာင္းထက္၌ သုေမဓျမတ္စြာဘုရား သည္ လည္းေကာင္း၊ သုဇာတျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏ်စ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၁၂။ သုဇာတျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္ျဖစ္ေသာ ကမၻာ တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာထက္ ၌ (နိဗၺာန္သို႔) ပို႔ေဆာင္ေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ပိယဒႆီ အတၳဒႆီ ဓမၼဒႆီ အားျဖင့္ သံုးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရား တို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၁၃။ သုဇာတျမတ္စြာဘုရား၏ ဤမွာဘက္၌ ကိုယ္တုိင္ သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္ မူကုန္ေသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းရွိသူ နတ္လူတို႔ထက္ ျမတ္ေတာ္မူကုန္ေသာ ေလာက၌ ၿပဳိင္ဘက္ပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ ထုိပိယဒႆီစေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ တစ္ခုေသာ ၀ရကမၻာ၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၁၄။ ဤကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ေလးကမၻာထက္၌ ေလာကသံုးပါးကို သိေတာ္မူေသာ (ကိေလသာ) ေျငာင့္ကို ႏုတ္ပယ္ေတာ္မူတတ္ေသာ အျမတ္ဆံုးပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေတာ္မူ ေသာ သိဒၶတၳျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆူတည္းသာ ပြင့္ေတာ္မူ၏။
၁၅။ ဤကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ႏွစ္ကမၻာထက္၌ တူေသာသူ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ ၿပဳိင္ဘက္ပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ တိႆျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဖုႆျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏွစ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၁၆။ ဤကမၻာမွ ကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာထက္၌ ၀ိပႆီမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ သနားျခင္း က႐ုဏာ ရွိေတာ္မူေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း သတၱ၀ါတို႔ကို သံေယာဇဥ္အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေစေတာ္မူ၏။
၁၇။ ဤကမၻာမွ သံုးဆယ့္တစ္ကမၻာထက္၌ တူေသာပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္မမူေသာ ၿပဳိင္ဘက္ပုဂၢိဳလ္ ရွိေတာ္ မမူကုန္ေသာ သိခီျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေ၀ႆဘူျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ႏွစ္ဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၁၈။ ဤဘဒၵကမၻာ၌ ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေကာဏာဂံု ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ကႆပျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း သံုးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၁၉။ ယခုအခါ ငါသည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏၊ ေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း (ေနာက္၌) ပြင့္ေတာ္မူလတၱံ႕၊ ပညာရွိေတာ္မူကုန္ေသာ ေလာကကို အစဥ္ သနား ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္ မူတတ္ကုန္ေသာ ဤငါးဆူေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္လည္း ဤဘဒၵကမၻာ၌ပင္ ပြင့္ ေတာ္မူၾကကုန္၏။
၂၀။ ဤတရားမင္း ျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ လည္းေကာင္း၊ အကုေဋမကမ်ားစြာေသာ အျခား တစ္ပါးေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ လည္းေကာင္း ထုိဗုဒၶ၀င္ အက်င့္လမ္းကို ေဟာၾကားၿပီးလွ်င္ ထုိျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ တပည့္သာ၀ကႏွင့္တကြ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူၾကေလကုန္ၿပီ။
ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ
ေဂါတမ ဘုရားရွင္ ျဖစ္္လာမည့္ သုေမဓါ ရွင္ရေသ့အား ေနာင္ ဘဒၵကမၻာ တြင္ ေဂါတမ အမည္ျဖင့္ ဘုရားျဖစ္မည္ ဟု ဗ်ာဓိတ္ေပးေသာ “ ဒီပင္ကရာ” ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ သာရမ႑ကမၻာ တြင္ ပြင့္ေတာ္မူၾကေသာ ဘုရားရွင္မ်ား မွ ေဂါတမ ဘုရားရွင္အထိ ဘုရားရွင္ ၂၈ - ဆူ ရိွေလသည္။ ဤဘုရားရွင္မ်ားကို ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားမ်ား ဟုေခၚေ၀ၚ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။
ေဂါတမ ဘုရားေလာင္း ဗ်ာဒိတ္ခံယူေသာ ကမာၻမွစ၍ ပြင့္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္မ်ား၏ အမည္ေတာ္တို႔ျဖစ္သည္။
(၁) တဏွကၤရာဘုရား - ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ စရီးပင္ (ေတာင္မ႐ိုးပင္) ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္တစ္သိန္း ေနေတာ္မူ၏။
(၂) ေမဓကၤရာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၁၅-ရက္၊ ေပါက္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၃) သရဏကၤရာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ တလ၊ သခြတ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ရွစ္ေသာင္း။
(၄) ဒီပကၤရာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ေညာင္ၾကပ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၅) ေကာ႑ညဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ ေၾကာင္လွ်ာပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၆) မဂၤလဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၇) သုမနဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၈) ေရ၀တဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-လ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ေျခာက္ေသာင္း။
(၉) ေသာဘိတဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ကံ့ေကာ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၁၀) အေနာမဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ ေထာက္ၾကံ႕ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၁၁) ပဒုမဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ေၾကာင္လ်ာပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၁၂) နာရဒဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ေၾကာင္လ်ာပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၁၃) ပဒုမုတၱရဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ထင္း႐ူးပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တသိန္း။
(၁၄) သုေမဓာဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၁၅-ရက္၊ ထိန္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၁၅) သုဇာတဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ကိုးလ ၊ ၀ါးပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၁၆) ပီယဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ ေရခတက္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၁၇)အတၱဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ စကားပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၁၈) ဓမၼဒႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ လိပ္ဆူးေရႊပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၁၉) သိဒၶတၳဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ဆယ္လ၊ မဟာေလွကားပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၂၀) တိႆဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ပိေတာက္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ တစ္သိန္း။
(၂၁) ဖုႆဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ သွ်ိသွ်ားပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ကိုးေသာင္း။
(၂၂)၀ိပႆီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ သခြတ္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ရွစ္ေသာင္း။
(၂၃) သိခီဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ သရက္ျဖဴပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ခုနစ္ေသာင္း။
(၂၄) ေ၀ႆဘူဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ အင္ၾကင္းပင္ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ေျခာက္ေသာင္း။
(၂၅) ကကုသန္ဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ရွစ္လ၊ ကုကၠိဳပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ေလးေသာင္း။
(၂၆) ေကာဏဂံုဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္လ၊ ေရသဖန္းပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ သံုးေသာင္း။
(၂၇) ကႆပဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ၇-ရက္၊ ပေညာင္ပင္ ေဗာဓိ၊ သက္ေတာ္ ႏွစ္ေသာင္း။
(၂၈) ေဂါတမဘုရား-ဒုကၠရစရိယာ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာ၊ ေညာင္ဗုဒၶေဟပင္ရင္း၌ ပြင့္ေတာ္မူသည္၊ သက္ေတာ္ ရွစ္ဆယ္ ေနေတာ္မူသည္။

ရည္ညႊန္းကိုးကား
1. ↑ သမၺဳေဒၶ ဂါ ထာ
2. ↑ ဗုဒၶပကိဏၰကခန္း
3. ↑ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္ မွ
4. ↑ ဦးပညာသီဟ “ ပိဋကတ္ လမ္းညႊန္ စာအုပ္ ”
* သုေတသနသ႐ုပ္ျပအဘိဓာန္ - ဖ်ာပံုတိုက္သစ္ဆရာေတာ္
* ဗုဒၶ၀ံသ။ ပါဠိ။ ၃၈၁။ အ႒ကထာ။ ၃၄၈၊
* အပဒါန္။ ပါ႒ိ။ ပ-အုပ္။ ၅၄။
* စရိယာပိဋက ။ပါ႒ိ။ ၁၄။

ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေရႊတိဂံုပံုတူ ဥပၸါတသႏၲိဘုရား ရင္ျပင္၌ ေရစိမ့္ ထြက္မႈျဖစ္ ႏုိင္ငံ့အႀကီးအကဲမ်ား စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနဟု ေဂါပက အဖြဲ႕၀င္မ်ား ေျပာ

အစိုးရ အေျခစုိက္ရာ ေနျပည္ေတာ္၌ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ေလးဆူ ဓာတ္ပံု ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ အတိုင္း ပံုစံတူ တည္ထား ကိုးကြယ္ထားသည့္ ဥပၸါတသႏၲိ ေစတီေတာ္ ရင္ျပင္၌ ေရစိမ့္ထြက္မႈ ျဖစ္ေပၚ ေနသည့္အတြက္ အစိုးရ လူႀကီးပိုင္း မ်ားအတြင္း စိတ္မေကာင္းမႈ ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း အဆုိပါ ေစတီေတာ္ ေဂါပကအဖြဲ႕၀င္ တစ္ဦးက ျမန္မာ သံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္။

အဆုိပါ ေစတီေတာ္ ရင္ျပင္၌ ေရစိမ့္ထြက္မႈမွာ စက္တင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႔က ျဖစ္ေပၚခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေရစိမ့္ ထြက္မႈမ်ားအား စက္ယႏၲရားႏွင့္ လူအင္အားသံုးဩ၍ ဘိလပ္ေျမ ပိတ္ဆို႔ ဖာေထးျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ ရွိေၾကာင္းလည္း စက္တင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ၌ ပါရွိသည္။

““ျမန္မာ့အလင္းမွာ ထည့္လိုက္ေတာ့ က်ယ္ျပန္႔သြားတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနေတာ့ လူႀကီးေတြက စိတ္မခ်မ္း မသာ ျဖစ္ေနတာ။ အေပါက္ေလးေတြ နည္းနည္းရွိလို႔ ဖာလိုက္တာ။ ၿဂိဳဟ္တုိင္တို႔၊ ေထာင့္တို႔က်ေတာ့ ေျပာလု႔ိ မျဖစ္ဘူး။ ေျပာလိုက္ရင္ ဇာတ္လမ္း႐ႈပ္လြန္းလို႔။ ဘုရားနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ေရႊသဃၤန္း ကပ္တာတို႔၊ သီတင္းကၽြတ္ မီးထြန္းပြဲ လုပ္တာတို႔ အဲဒါမ်ဳိးပဲ ထည့္ေစခ်င္တာ။ သတင္းဂ်ာနယ္ေတြက တဆိတ္ကို တစ္အိတ္ လုပ္လြန္း လို႔ ေျဖရွင္းလို႔ မၿပီးႏုိင္ေတာ့လို႔ မေျဖႏုိင္တာပါ”” ဟု အမည္မေဖာ္လိုသူ ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္ ေဂါပက အဖြဲ႕၀င္ တစ္ဦးက ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္။

ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္မွာ ၪာဏ္ေတာ္အျမင့္ေပ ၃၂၅ ေပ ရွိၿပီး၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကတည္းက စတင္တည္ထား ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ သည္။

စစ္အစိုးရ ေနာက္ဆံုး ႐ံုးစိုက္ခဲ့ရာ ေနျပည္ေတာ္၌ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ ပံုစံတူ ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္ တည္ထား ကိုးကြယ္ခဲ့ျခင္းမွာ ေဗဒင္ကိန္း ဂဏန္းမ်ားအရ တြက္ခ်က္၍ တည္ထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေ၀ဖန္မႈမ်ားလည္း ထြက္ေပၚခဲ့ေသးသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မင္းအစိုးရ လက္ထက္ အသီးသီးတြင္ ဘုရားေစတီမ်ား တည္ထား ကိုးကြယ္လ်က္ရွိရာ ဦးႏု အစုိးရ လက္ထက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကမၻာေအး မဟာပါသာဏ လိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီး၊ သမၼတ ဦးေန၀င္း လက္ထက္တြင္ မဟာ၀ိဇယ ေစတီေတာ္ႏွင့္ စစ္အစိုးရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ လက္ထက္တြင္ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ဥပၸါတ သႏၲိ ေစတီေတာ္တို႔ ျဖစ္ သည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလအတြင္း တ႐ုတ္ျပည္မွ ပင့္ေဆာင္လာေသာ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ ဥပၸါတသႏၲိေစတီေတာ္၌ ကိန္း၀ပ္ စံပယ္ေတာ္မူစဥ္ စစ္အစုိးရ ေခါင္းေဆာင္းေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး (ၿငိမ္း) ဦးသန္းေရႊက အရပ္၀တ္ျဖင့္ လာေရာက္ ဖူးေျမာ္ခဲ့ဖူးသည္။

““မီဒီယာသမား ဆုိတာကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း သိတာေလးကို ခ်ဲ႕ေရးေနၾကေတာ့ အကုန္လံုးက စိုးရိမ္ သြားၾကတာေပါ့။ မိုးတြင္းဆုိေတာ့ ရင္ျပင္မွာေပၚေရာ၊ လိုဏ္ထဲမွာေကာ ေရစိမ့္တယ္။ ေစတီေတာ္ႀကီး ေရရွည္ တည္တံ့ဖို႔ အတြက္ ျပဳျပင္မႈေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ တစ္ေနရာတည္းမွာ စိမ့္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္ဘက္မုခ္ရယ္လို႔ေတာ့ အတိအက် မသိဘူးေလ။ အလွဴေငြကေတာ့ ဒါျဖစ္လို႔ လွဴပါဆုိတာမ်ဳိးေတာ့ မရွိပါဘူး။ ရွိတဲ့ေငြနဲ႔ပဲ လုပ္ေနၾကတာေပါ့။ စိုးရိမ္စရာေတာ့ မရွိပါဘူး”” ဟု ေဂါပက အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦး ျဖစ္သူ ဦးတင္ထူး က ေျပာသည္။

ယခုကဲ့သို႔ ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ၌ ေရစိမ့္ထြက္မႈ ျဖစ္ေပၚျခင္း အေပၚ ျပည္သူမ်ားကလည္း စိတ္၀င္စားလ်က္ ရွိၿပီး ““ေခၽြးျပန္ၿပီးေတာ့ ေရစိမ့္က်တာလို႔ေတာ့ ေျပာၾကတယ္။ လိုဏ္ေခါင္းထဲကမွာ ေဒါက္တိုင္ေတြ ေထာက္ ထားတာ ရွိတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ သစၥာေလးပါး ေရးထားတဲ့ ေက်ာက္ျပားေတြေနရာ၊ အဲဒီေနရာက စိမ့္တာလို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီေနရာက အခုဖာၿပီးသြားၿပီ။ သိပ္အမ်ားႀကီး သြားၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ၿမိဳ႕အနီးနား ၀န္းက်င္က လူေတြေလာက္ပဲ သြားၾကတာ”” ဟု ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေနထိုင္သူ ေဒသခံ တစ္ဦးက ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရ လက္ထက္တြင္ ႏုိင္ငံ့ေရးရာ ကိစၥမ်ား၌ေဗဒင္၊ ယၾတာ ယံုၾကည္မႈမ်ားျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ တတ္သည့္ သာဓကမ်ားစြာ ရွိခဲ့ၿပီး မၾကာေသးခင္က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ Super Moon ျဖစ္စဥ္တြင္လည္း ႏုိင္ငံ အတြင္း ေရႀကီးျခင္း၊ ေျမၿပိဳျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚမည္ကို စိုးရိမ္သည့္အတြက္ သံဃာေတာ္မ်ား ပင့္ဖိတ္၍ ပရိတ္ ရြတ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားသို႔ ျပဳလုပ္ခိုင္းခဲ့ဖူးသည္။

ထို႔ျပင္ လက္ရွိ သမၼတျဖစ္သူ ဦးသိန္းစိန္မွာလည္း ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ အတြင္းက က်ေရာက္ခဲ့သည့္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္ရွိ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္သို႔ လာေရာက္ကာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားအား မင္း၀တ္တန္ဆာမ်ား ကပ္လွဴပူေဇာ္ျခင္း၊ မယ္ဇလီဖူး သုပ္စားျခင္း မ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးရာ ယင္းမွာ ယၾတာေခ် ျခင္းျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္းေဗဒင္ ပညာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက သံုးသပ္ခဲ့ၾကသည္။ ““ဘုရားရင္ျပင္တြင္ ေရစိမ့္ ထြက္ေသာအခါ မည္သို႔ျဖစ္မည္ ဆုိတဲ့ေဟာကိန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မဖတ္ဖူးပါဘူး။ ေဗဒင္တြက္ခ်က္မႈ နည္းပညာမွာေတာ့ မရွိဘူးေပါ့။ အယူေတာ္မဂၤလာ နိမိတ္ဖတ္နည္းနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေျပာႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္ေထာင့္က ထြက္တယ္၊ ဘယ္ေနရာက ထြက္တယ္ဆိုတာ အယူေတာ္မဂၤလာ ပညာရွင္ေတြ သြားၾကည့္ ၿပီးရင္ေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းအရာေပၚမွာ အေျဖေပးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ေဗဒင္ထဲက အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ အယူေတာ္ မဂၤလာဆိုတဲ့ နည္းပညာနဲ႔ေတာ့ ဒါကိုအေျဖရွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္”” ဟု ေဗဒင္ပညာရွင္ ဆရာစံ-ဇာဏီဘိုက ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္သု႔ိ ေျပာသည္။

သတင္းအဖြဲ႕

ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္သတင္းဌာန - www.facebook.com/myanmarherald

ပေဟဠိအေပါင္းႏွင့္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး ဓမၼေစတီ(၂)

ကလ်ာဏီမြန္ေက်ာက္စာ စာ မ်က္ႏွာ၇၇-၈ဝ တြင္ ''သကၠရာဇ္ ၈၃၈ ခု၌ ရာဇာဓိပတိမင္းႀကီး သည္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကို ဆံေတာ္ဓာတ္ေတာ္ေစတီအား ပူေဇာ္အံ့ေသာငွာ သီတင္းကြၽတ္ လဆန္း ၈ရက္ ၾကာသပေတးေန႔ ေလွေဖာင္ထက္ေဆာက္အပ္ေသာ ေရႊေရာင္ေတာက္ ရႊန္းစုလစ္မြန္း ခြၽန္ရွိေသာ ျပာသာဒ္ထက္ စီေတာ္ မူလ်က္ သိၾကားမင္း၏ဗိမာန္ႏွင့္ တူေသာဣႏၵဂိမာနအမည္ရွိေသာ ေရႊေလွေရႊေလာင္းအမွဴးရွိေသာ ေလွေပါင္းရံ၍ အစဥ္သျဖင့္သြား ေလေသာ္တိဂံု (ဒဂုန္)ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ ေလ၏။ ......။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ရွင္သည္ သံုးရက္ပတ္လံုးႀကီး စြာေသာ မဂၤလာသဘင္ျပဳေစ၍ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ၾကာသပေတး ေန႔၌ ဆံေတာ္ဓာတ္ေျခရင္းသို႔ တက္၍ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကို ပူ ေဇာ္ေတာ္မူ၏''ဟူ၍ ဓမၼေစတီ မင္းႀကီးကိုယ္တိုင္ ေရႊတိဂံုေစတီ ေတာ္တြင္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးလွဴခဲ့ ေၾကာင္း ေက်ာက္စာေရးထိုး မွတ္ တမ္းတင္ခဲ့သည္။ ဤအေထာက္ အထားမ်ားကို ဆင္ျခင္ျခင္းအား ျဖင့္ဓမၼေစတီ မင္းေခါင္းေလာင္း ေတာ္ႀကီး အမွန္တကယ္ရွိခဲ့၊ မရွိခဲ့ ကို ေဝခြဲႏိုင္ေလာက္သည္ဟုယူ ပါသည္။

ဓမၼေစတီ မင္းေခါင္းေလာင္း ၾကီးတြင္ ေၾကးအခ်ိန္တစ္သိန္းရွစ္ ေသာင္းအမွန္ရွိခဲ့ပါသလား။ ဓမၼ ေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေက်ာ္ေစာခဲ့ သည့္အတိုင္း ေၾကးစင္အခ်ိန္ တစ္ သိန္းရွစ္ေသာင္း၊ ေဇာက္တစ္ ဆယ့္ခုနစ္ေတာင္၊ အဝငါးေတာင္ ရွိခဲ့ေၾကာင္း တညီတၫြတ္တည္း ယံုၾကည္ရန္ ခက္ခဲျခင္းရွိလာခဲ့ပါ သည္။ေၾကးစင္တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္း ကိုလက္ခံသကဲ့သို႔ တစ္ေသာင္း ရွစ္ေထာင္ကို လက္ခံျခင္း အယူ အဆကြဲမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ပင္ မရွိႏိုင္ ဟုမွန္းဆသည္လည္း ရွိပါသည္။ သက္တမ္းအားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝဝ ေက်ာ္ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီး ႏွစ္ေပါင္း ၄ဝဝ ေက်ာ္ ေရထဲတြင္နစ္ျမဳပ္ေနသည္ ဆိုေသာဓမၼေစတီမင္းေခါင္းေလာင္း ၾကီးႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ အတိုင္း အတာတို႔ကို ေရွးလူၾကီးမ်ားအစဥ္ အဆက္ ကမၸည္းတင္ထားခဲ့သမွ် အားမ်က္ကြယ္ျပဳ၍ ၂၁ ရာစု မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ မွန္းဆျမင္ၾကည့္ ျခင္းသည္ မမွ်တႏိုင္ဟု စဥ္းစား ၾကည့္ဖူးပါသည္။ ယခုအခါ ဓမၼ ေစတီမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ၾကီး ကိုဆယ္ယူေနသည္ျဖစ္၍ ေအာင္ ျမင္ပါက ၄င္းပေဟဠိကို ေျဖရွင္း ျပီးသားျဖစ္ပါမည္။ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ ေခါင္းေလာင္းၾကီးအတိုင္း အတာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေရွးက ဘိုးဘတို႔ လံု႔လျပဳခဲ့သည့္ အမွတ္ အသားမ်ားကို သိသာႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္တင္ျပပါမည္။

ဓမၼေစတီမင္း ေခါင္းေလာင္း ေတာ္ၾကီးႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ မွတ္ တမ္းအကၡရာတို႔ကို ေရႊလွံေတာင္ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရိယဝံသ အာဒိစၥရံသီ စီရင္သည့္ ေရႊတိဂံု သမိုင္းေတာ္သစ္တြင္ အေတာ္ပင္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေတြ႕ႏိုင္ၾကပါသည္။ ထိုက်မ္းစာမ်က္ႏွာ ၁ဝဝႏွင့္ ၁၅ဝ တို႔တြင္ ''ေရႊတိဂံု ဆံေတာ္ဝင္ ေစတီေတာ္ရင္ျပင္၌ ေရစက္ခ်၍ ကိုယ္ေလးေတာ္ေရႊကို ေရႊမ်က္ပါး ခတ္၍ ၾကာႏု၊ ၾကာပ်ံ၊ ေဖာင္းမ ေအာက္ အကုန္မြမ္းမံ၍ ေၾကးစင္ အခ်ိန္ တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္း၊ ေဇာက္ တစ္ဆယ့္ခုနစ္ေတာင္၊ အဝ ငါးေတာင္ရွိ ေခါင္းေလာင္း ၾကီးတစ္လံုးႏွင့္ အခ်ိန္ငါးရာရွိ ေခါင္းေလာင္းငယ္တစ္လံုးကိုလဲ လွဴေတာ္မူသည္''ဟု ေဖာ္ျပထား ပါသည္။ ဆရာေမာင္ဆုရွင္၏ ျမတ္ဘုရားေရႊတိဂံု စာမ်က္ႏွာ ၅ဝ တြင္ ''ထို႔ျပင္လည္း အေလး ခ်ိန္ပိႆာ ၁၈ဝဝဝဝရွိေသာေၾကး ေခါင္းေလာင္းၾကီးကိုသြန္းလုပ္၍ ေစတီေတာ္သို႔ လွဴေတာ္မူသည္။ ထိုေခါင္းေလာင္းၾကီးသည္ အဝ ရွစ္ေတာင္၊ ေဇာက္ ၁၂ ေတာင္ရွိ ေလသည္'' ဟုေဖာ္ျပထားသည္။

ကလ်ာဏီေက်ာက္စာတြင္ ''ေကာဇာႏွစ္ ၈၃၈ ခု သီတင္း ကြၽတ္လျပည့္ေန႔၌ ဓမၼေစတီ မင္းၾကီးသည္ ေၾကးခ်ိန္သံုးေထာင္ ရွိေခါင္းေလာင္းၾကီးကို တိဂံု ဆံေတာ္ရွင္အား လွဴဒါန္း၏'' ဟု ေဖာ္ျပထားခ်က္ကို က်ိဳကၠစံ ဆံေတာ္ရွင္သမိုင္းသစ္ စာမ်က္ႏွာ ၃၃၄တြင္ ရွင္းျပထားခ်က္မွာ စိတ္ ဝင္စားဖြယ္ျဖစ္သည့္အျပင္ ေခါင္း ေလာင္းႀကီး၏ အေလးခ်ိန္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အယူအဆသစ္ တစ္ခုအျဖစ္ ဖတ္မွတ္ရသည္။
''ေၾကးအခ်ိန္ သံုးေထာင္ရွိ ေခါင္းေလာင္းၾကီးကိုတိဂံုဆံေတာ္ ရွင္အားလွဴဒါန္း၏''ဟု ကလ်ာဏီ ေက်ာက္စာဆို၏။ အခ်ိန္သည္ အဘယ္ေလာက္ရွိသနည္းဟူမူ ဓာရဏာနိပလံဒလ၊ တူလာပလ သတဍာထဟူေသာ အဘိဓာန္ အဆိုအရ ေလးဓာရဏ။ ဓာရဏ ဆယ္ခုသည္ တမိုက္တူရကား အက်ပ္ေလးဆယ္တစ္ဖိုလ္၊ ဖိုလ္ တစ္ရာသည္ အခ်ိန္မည္၏။ ထို ခ်ိန္သံုးေထာင္ရွိသည္ဟု ဆိုလို သည္။ ထိုခ်ိန္သံုးေထာင္သည္ ပိႆာအားျဖင့္တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း ရွိ၏။'' ဟုေဖာ္ျပထားပါသည္။ က်ိဳကၠစံဆံေတာ္ရွင္သမိုင္းသစ္ အလိုအရ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ၾကီး ၏အေလးခ်ိန္မွာပိႆာ ၁၂ဝဝဝဝ ျဖစ္ပါသည္။ ေရႊေမာ္ေဓာ ရာဇဝင္ သမိုင္း စာမ်က္ႏွာ ၁၂၃ တြင္မူ ''မိဖုရား ကိုယ္ေလးေရႊခ်ိန္ျပီး လွ်င္ တိဂံုဆံေတာ္ရွင္ဘုရားကို ေရႊသကၤန္းကပ္ေတာ္မူသည္။ ေၾကး အခ်ိန္ပိႆာ ၁ဝဝဝဝဝ ကိုလည္း ေခါင္းေလာင္းသြန္း၍ တင္ထား လွဴဒါန္းေတာ္မူသည္''ဟု ေဖာ္ျပ ထားရာက်ိဳကၠစံဆံေတာ္ရွင္ သမိုင္း သစ္အလိုအရ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ ၾကီး၏အေလးခ်ိန္မွာ ပိႆာတစ္သိန္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။

ဟံသာဝတီေခတ္ ေမာ္ကြန္း တင္စာတမ္းမ်ား စာမ်က္ႏွာ ၃၂၅၊ ၃၂၆ ၌ရွိေသာ ဟံသာဝတီ ေခတ္ သာသနာေရးအေျခအေန တြင္''ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္အား ဓမၼ ေစတီမင္းလွဴဒါန္းသည့္ ကုသိုလ္ ေတာ္မ်ားအနက္ ထူးျခားသည့္ ကုသိုလ္ေတာ္တစ္ခုမွာအစိႏၵေဆာက္ အမည္ရွိေသာ ေခါင္းေလာင္းၾကီး ပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းေခါင္းေလာင္း ၾကီးကို ဓမၼေစတီမင္းသည္ ခရစ္ ႏွစ္ ၁၄၇၆ခုႏွစ္တြင္ ေရစက္သြန္း ခ်လွဴဒါန္းသည္ဟု မွတ္တမ္းမ်ား အရသိရသည္။ ေခါင္းေလာင္းၾကီး မွာေၾကးခ်ိန္ ၁၈ဝဝဝ (၂၉တန္ခန္႔) စီး၍အဝခုနစ္ေတာင္၊ အျမင့္ ၁၂ ေတာင္ရွိသည္''ဟု ေဖာ္ျပထား သည္။ အဆိုပါစာတမ္းအလိုအရ ေခါင္းေလာင္းႀကီး၏အေလးခ်ိန္ မွာပိႆာတစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖတ္မွတ္ရပါသည္။

သန္လ်င္ရာဇဝင္ စာမ်က္ႏွာ ၅၂ တြင္ ''ဓမၼေစတီကိုယ္အေလး ႏွင့္ရွင္မိဖုရားကိုယ္ေလးကို ေရႊႏိုင္း ခ်င္းခတ္ျပီးလွ်င္ ေရႊပုဇြန္ခြန္ခတ္ ၍လႊမ္းေတာ္မူသည္။ ေခါင္းေလာင္း ၾကီးအဝ ရွစ္ေတာင္၊ ေဇာက္ ၁၂ ေတာင္ ေၾကးခ်ိန္ပိႆာတစ္သိန္း ရွစ္ေသာင္းကိုလဲ သြန္းလုပ္၍ လွဴ ေတာ္မူျပန္သည္။''ဟု ေဖာ္ျပ ထားျပန္သည္။ အလားတူပင္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ေဒါက္တာ ဦးလင္းေရးသားေသာ ေရႊတိဂံု သမိုင္းေတာ္ မူေဟာင္းႏွင့္ မူသစ္ က်ယ္စာမ်က္ႏွာ ၁၆ဝ တြင္ ''၆။ သကၠရာဇ္ ၈၃၄-ခုႏွစ္တြင္ သမက္ ေတာ္ဓမၼေစတီမင္းျပဳ၏။ ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ကို ေရႊခ်၍အခ်ိန္တစ္ သိန္းရွစ္ေသာင္း၊ ေဇာက္တစ္ဆယ့္ ခုနစ္ေတာင္၊ အဝငါးေတာင္ရွိ ေသာေခါင္းေလာင္းႀကီးတစ္လံုး၊ အခ်ိန္ငါးရာရွိေသာ ေခါင္းေလာင္း ငယ္တစ္လံုး လွဴေတာ္မူ၏''ဟု အတိအက် ေရးသြင္းမွတ္တမ္း တင္ခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ အံ့မခန္း ၾကီးမားေသာ ေခါင္းေလာင္းႀကီး ကိုသြန္းလုပ္ရန္မည္ကဲ့သို႔အစပ်ိဳး ျဖစ္ခဲ့သည္ကို ျမန္မာ့ဂုဏ္ရည္ ရာဇဝင္ဖတ္စာ ဒုတိယပိုင္းစာ မ်က္ႏွာ ၃၆၇၊၃၆၈ ေဖာ္ျပထား ခ်က္မ်ား၌ အေသးစိတ္ဖတ္ခြင့္ ရႏိုင္သည္။
''တစ္ရံခါေသာ္ ဓမၼေစတီမင္း သည္အျမိဳ႕ျမိဳ႕တြင္ အိမ္ရွိစာရင္းကို ယူေစရာစာရင္းယူေသာ အမတ္ ေလးေယာက္တို႔သည္ စာရင္းယူ႐ံု သာမဟုတ္ ယံုမွတ္ေၾကးလည္း ေကာက္ရမည္ထင္၍ ေကာက္ျပီး လွ်င္ရေသာေၾကး တစ္သန္းရွစ္ သိန္းကို မင္းၾကီးအား ဆက္ေလ သည္။ မင္းၾကီးလည္းအိမ္ရွိကိုသာ သိလို၍ ခန္႔ထားသည္။ ဆင္းရဲသူ ဆင္းရဲသားတို႔ထံမွ ေၾကးကို ေကာက္ယူေကာင္းမည္ေလာဟု အမတ္ေလးေယာက္ကို အျပစ္ေပး လ်က္ ေၾကးမ်ားကိုျပန္ေပးေစဟု မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။ ထိုအခါဆင္းရဲ သားတို႔က ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပန္၍ မယူလိုပါျပီ၊ ေတာ္သင့္ရာေကာင္း မႈတစ္စံုတစ္ခု ျပဳေတာ္မူပါဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ ေလွ်ာက္ၾကသည့္ အတိုင္း တိဂံုဆံေတာ္ရွင္တြင္ ဆြဲ လွဴရန္ ေခါင္းေလာင္းၾကီးသြန္း ေစဟု ဗညားအိန္အမတ္ၾကီးကို ခန္႔ေတာ္မူ၏။ အမတ္ၾကီးလည္း ေဇာက္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ အဝ ခုနစ္ေတာင္ရွိ ေခါင္းေလာင္းၾကီး ကို သြန္း၏''ဟု အမွတ္အသားျပဳ ထားသည္မွာ ေခါင္းေလာင္းၾကီး ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အေထာက္ အထားေကာင္းျဖစ္ပါသည္။ ဓမၼ ေစတီမင္းသည္ ကမၻာစံခ်ိန္တင္ ေၾကးအေလးခ်ိန္ရွိေသာ ေခါင္း ေလာင္းႀကီးကို သြန္းလုပ္ႏိုင္မႈ အတြက္ ေႏွာင္းလူမ်ားယံုမွား သံသယျဖစ္ႏိုင္ေျခကို ေရႊေမာေဓာ သမိုင္းကိုေရးသားေသာ စာသင္ ဆရာ-ေမာင္ဘူဟူသည့္ ပညာရွင္ သည္ ႀကိဳတင္စဥ္းစားမိဟန္ရွိ သည္။ ဓမၼေစတီမင္းနန္းမတက္ မီ ၂၅ႏွစ္က ဟံသာဝတီထီးနန္း ကိုဆက္ခံေသာ ဗညားပ႐ူမင္း လက္ထက္က ျဖစ္ရပ္အခ်ိဳ႕ကို ေဖာ္ျပရာတြင္ ေၾကးႏွင့္ဆိုင္ေသာ တရားစီရင္မႈကိုထည့္သြင္းေရးသြင္း မွတ္သားခဲ့သည္။ ဆရာေမာင္ဘူ ေရးသားသည့္ ေရႊေမာေဓာသမိုင္း စာမ်က္ႏွာ ၁၁၄တြင္ ''ေကာက္ ညႇင္းေပါင္းေရာင္းေသာ သူငယ္မ တစ္ေယာက္ မင္း၏ဝင္းေတာ္ အပါးသို႔ လွည့္ပတ္ေရာင္းေလရာ နန္းေတာ္က လူပ်ိဳေတာ္တစ္ ေယာက္ထြက္လာ၍ ေၾကးသံုး ပိႆာအဖိုးတန္ ပါလာေသာ ေကာက္ညႇင္းေပါင္းကို ေၾကးတစ္ ပိႆာေပး၍ အႏိုင္အထက္အကုန္ ယူလိုက္သည္ႏွင့္ သူငယ္မလည္း ကိုးကြယ္ရာမရျခင္းေၾကာင့္ သံ ကုန္ဟစ္၍ငိုရာ ဘုရင္မင္းျမတ္ လည္း အမွတ္မဲ့ထြက္ေတာ္မူခိုက္ ျဖစ္၍ ေရႊနားေတာ္ၾကားေလ လွ်င္''ဟု ေဖာ္ျပပါရွိေလရာ ဓမၼ ေစတီမင္းလက္ထက္ကာလတြင္ သူငယ္မတစ္ေယာက္ တစ္ရြက္ တစ္ႏိုင္သယ္ယူႏိုင္ေသာ ေကာက္ ညႇင္းေပါင္း၏တန္ဖိုးသည္ပင္ေၾကး အခ်ိန္သံုးပိႆာတန္သည္ဟုသိႏိုင္ ရာ ထိုစဥ္ကေၾကးသတၱဳ မည္မွ် ေပါမ်ားေၾကာင္းကို ခန္႔မွန္းႏိုင္ခြင့္ ရေပသည္။

ေမာင္ခ်ိဳေဝ
The Union Daily
https://www.facebook.com/pages/The-Union-Daily/139677556201764

မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းႀကီး

မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းႀကီး

မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး တည္ေနရာ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မင္းကြန္းဘုရားအနီး ေက်ာ္ၾကားမႈ ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ ( ၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) က ၁၇၉၀ ခုႏွစ္တြင္ သြန္းေလာင္း ပူေဇာ္ခ့ဲေသာ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းမွာ အေလးခ်ိန္(၅၅၅၅၅)ပိႆာ (မင္းျဖဴမွန္မွန္ေျပာ)ရွိၿပီး (ရုရွ ျမိဳ႕ေတာ္) ကရင္မလင္ နန္းေတာ္ ရွိ ကမာၻအၾကီး ဆံုးေခါင္းေလာင္းထက္ ေတာ့အနည္းငယ္ ေသးပါသည္။ သို႔ေသာ္ ရုရွ ေခါင္းေလာင္းႏွင့္ မတူ တမူကဲြခ်က္က ထိုအရာမွာ ကဲြအက္လ်က္ ရွိလင့္ကစား မင္းကြန္း ေခါင္းေလာင္း ေတာ္မွာမူ ျပကေတ့ အေကာင္း ယေန႔တုိင္ ထိုး၍ ထူ၍ အသံလြင္လြင္ ျမည္ဆဲပင္ ရွိပါသည္။ ေၾကးခ်ိန္အေလး က ၈၇ တန္ အျမင့္က ၃.၇ မီတာ တျဖာ ၁၂ ေပ ၊ အ၀န္းက ၅ မီတာ သိုမဟုတ္ ၁၆ ေပခဲြ ၊ စဥ့္ကူးဘုရင္ ၏မဟာဂႏၵ ေခါင္းေလာင္းထက္ အတိအက် ၃.၇၈ သိုမဟုတ္ ၄ ဆနီးပါး ပိုေလးလံကာ ၁၇၉၀ ခုႏွစ္တြင္ သြန္းလုပ္ေတာ္မူ ခဲ့ရာ ၁၈၄၁ ခုက်မွ သာယာ၀တီမင္း လွဴမဟာသစၧဒ ေခါင္းေလာင္း ေတာ္ထက္ေတာ့ ၂ ဆပို၍ ေလးလံမူေလသည္။ ႏိႈင္းယွဥ္စရာ ထိုေခါင္းေလာင္း ၂ လံုးမွာ ယေန႔ဆို ရန္ကုန္ ေရႊတိဂံုေစတီ ကုန္းေတာ္၌ ရွိေနၾကပါသည္။ မင္းကြန္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ ၾကီးမွာ ေခါင္းေလာင္းသြင္း အပ္ပညာရပ္ ၌လက္ခပ္ မလဲြ တစ္ခုတည္းေသာ လက္ရာျဖစ္သည့္ အခ်က္ကို ဘိုးေတာ္ဘုရား ကိုယ္တုိင္ သိေတာ္မူခဲ့ ဟန္ရွိ၏။ ဤအေၾကာင္း ေၾကာင့္ထင့္၊ အႏုပညာ လက္ရာပညာရွင္ ကိုသူ႔ထက္ၾကီးသည့္ ေခါင္းေလာင္းတလံုး ထပ္၍ သြန္းျပဳလုပ္မည္ ကိုစုိး၍ အဆံုးစီရင္ ခဲ့သည္ဆိုသတတ္။ ေခါင္းေလာင္း မဟာမွာ သူရပ္တည္ရာ တပိုးလို ၁၈၃၈ ခု ငလ်င္ဒဏ္ကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံလ်က္ မပ်က္မစီး ယေန႔တုိင္ပင္ တြဲလဲြဆဲြ၍ တန္ေဆာင္းသစ္တြင္ ၀န္႔၀န္႔ထယ္ထယ္ ေက်ာက္တုိင္ ၂ လံုးၾကား ေအာက္ေျခ သံမဏိ ယက္မခံ သံမဏိတန္း အေပၚ၀ယ္ စၥမၼယ္ေတာ္ မူလ်က္ပင္ ရွိေသးသည္။ ခ်ိဳမ်သံသာ ထြက္ရွိလာဖို႔ သာသာႏွက္ရန္ ဖိတ္မႏၵက ျပဳခံၾက ရပါသည္။ ယင္း မင္းကြန္း ေခါင္းေလာင္း ေတာ္ကား မင္းကြန္းဘုရား အား ရည္စူး၍ သြန္းေလာင္း လွဴဒါန္းေတာ္ မူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး ကို သြန္းလုပ္ရာတြင္သံုးခဲ့ေသာေၾကးမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္ေျမာက္ဦးနန္းေတာ္၏ေၾကးနန္းေခါင္းမိုးခ်ပ္မ်ားျဖစ္သည္။ ၾကြင္းက်န္ေနေသးသည့္ေၾကးနန္းေခါင္းမိုးခ်ပ္တစ္ခုကို ေျမာက္ဦးျမိဳ ့ရိွ ဗႏၶဳလဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ယခုပင္ေတြ ့ျမင္နိဳင္ပါသည္။

မင္းကြန္းပုထိုးေတာ္ႀကီး

မင္းကြန္းပုထိုးေတာ္ႀကီး

မင္းကြန္းပုထိုးေတာ္ႀကီး တည္ေနရာ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မင္းကြန္းၿမိဳ႕ ဉာဏ္ေတာ္ ေက်ာ္ၾကားမႈ
၁၇၉၀ ျပည့္က သူ႕နန္းဌါနသို႔ အလည္ေရာက္လာ စိနတိုင္း ဘုရင္ ကုိယ္စားလွယ္ေတာ္ တမန္အဖဲြ႕က ပဏၰပါးသည့္ ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ တဆူ ဌာပနာေတာ္ မူရန္ ကမာၻ႕အၾကီးဆံုး ပုထုိးတစ္ဆူ တည္ေတာ္မူရန္ ဘိုးေတာ္ဘုရား ရည္သန္ေတာ္ မူခဲ့သည္။ ရည္ရြယ္ရင္းက သူမည္မွ် ဘုန္းတန္ခိုး အာႏုေဘာ္ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ မွ်မဟုတ္ေၾကာင္း ျပသဖို႔ ျဖစ္ေလသည္။ သူက ၁၇၉၀ ခုႏွစ္တြင္ မႏၱရာၾကီး သို႔မဟုတ္ မင္းကြန္း ပုထိုးၾကီးကို စတင္ တည္ေထာင္ ေတာ္မုူသည္။ ကိုယ္တိုင္ ၾကီးၾကပ္တည္ေဆာက္ ႏုိင္ရန္ အလုိ႔ငွာ စံနန္းမွ ဧရာ၀တီ ျမစ္အတြင္း ကြန္းတစ္ခုေပၚ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ တုိင္ေအာင္ ေျပာင္းေရႊ စံေနခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေငြကုန္လူပန္း ႏွင့္ ပုထိုးတည္အလုပ္ ကိုဆက္လုပ္ရန္ ခက္ခဲလာေတာ့သည္။
သူ႔ဆႏၵက သူ႔ပုထိုး ကို ၁၅၂ မီတာ သို႔မဟုတ္ ၄၉၉ ေပ အျမင့္ ေဆာက္ရန္ ရည္ရြယ္သည္။ သို႔ေသာ္ ပုထိုးတည္မႈ ဆိုင္းလုိက္ရသည့္အခါ တည္လက္စမွာ ဥာဏ္ေတာ္ မီတာ ၆၀ သို႔မဟုတ္ ၁၉၈ ေပသာ ရွိေသးသည္။ သူ႔၏ ေအာက္ဆံုးဆင့္ စၾကၤန္သည္ပင္ ေပ ၄၅၀ သို႔မဟုတ္ ၁၃၇ မီတာစတုရန္း အရြယ္ရွိသည္။ အလား ၄ ရပ္ တဖက္စီမွ မုဒ္ဦးေပၚထြက္လာ ၾကျပီး ဘုရားေဆာင္တို႔ကလည္း အသင့္ရွိေပသည္။ ဘိုးေတာ္ဘုရားသည္ ဘုရားအေဆာင္တို႔ ကိုခဲနားသတ္၍ ယင္းအတြင္း၀ယ္ ေရႊဆင္းထု ၁၅၀၀ ေငြဆင္းထု ၂၅၃၄ အျပင္ အျခား ဌာပနာ ၃၇၀၀၀ သို႔သြတ္သြင္းရာတြင္ ထိုစဥ္ကာလ တီထြင္စစဦး ေဆာ္ဒါရည္ ေဖါက္စက္ နမူနာတလံုး ပင္ပါေသးသည္ဟု ဘုိးေတာ္ဘုရား နန္းေတာ္သို႔ ျဗိတိသွ်သံ ဟီရန္ေကာက္စ္ ေျပာသည္မွာ အဆန္းအျပား ပင္ျဖစ္ေနေသးသည္။
၁၈၃၈ ခုငလ်င္ေၾကာင့္ ပုထိုးၾကီး၏ ပထမအဆစ္မွာ ေအာက္ဘုရားေဆာင္ အတြင္း ပစ္လဲျပိဳလဲ၍ ျမစ္မ်က္ႏွာျပင္ တင္ၾကိဳကာကြယ္ထားေသာ ျခေသၤ့ကိုယ္ႏွင့္ ဂဠဳန္ ႏႈတ္သီး ႏွင့္ ဂဠဳန္ေတာင္ၾကီး အမားတစံု လည္းပ်က္ျပာား ဆံုးရံႈးရေလသည္။ သို႔ပင္ေသာ္ျငားလည္း မင္းကြန္းဘုရားသည္ မျပီးမျပတ္က်န္လ်က္ႏွင့္ သူ႔အားဆက္ခံ စိုးစံခဲ့ေသာ မည္သည့္သားေျမးဆက္ကမွ ၁၈၁၉ ခုႏွစ္အတြင္း သူအနိစၥေရာက္သည့္ ေနာက္၌ပင္ ေဆာက္လုပ္ျခင္း မဆက္ၾကေတာ့ေခ်။ အပ်က္အစီး အပံုၾကီးသည္ ၃၂၈ ေပအထိ ေခါင္းေလာင္းၾကီး ၏ ေတာင္ဘက္တြင္ ယခုတိုင္ ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ ရပ္တည္လ်က္ရွိပါသည္။

ေရႊအိမ္စည္စာၾကည့္တိုက္

မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းႀကီး

မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းႀကီး
မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး တည္ေနရာ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မင္းကြန္းဘုရားအနီး ေက်ာ္ၾကားမႈ
ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ ( ၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) က ၁၇၉၀ ခုႏွစ္တြင္ သြန္းေလာင္း ပူေဇာ္ခ့ဲေသာ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းမွာ အေလးခ်ိန္(၅၅၅၅၅)ပိႆာ (မင္းျဖဴမွန္မွန္ေျပာ)ရွိၿပီး (ရုရွ ျမိဳ႕ေတာ္) ကရင္မလင္ နန္းေတာ္ ရွိ ကမာၻအၾကီး ဆံုးေခါင္းေလာင္းထက္ ေတာ့အနည္းငယ္ ေသးပါသည္။ သို႔ေသာ္ ရုရွ ေခါင္းေလာင္းႏွင့္ မတူ တမူကဲြခ်က္က ထိုအရာမွာ ကဲြအက္လ်က္ ရွိလင့္ကစား မင္းကြန္း ေခါင္းေလာင္း ေတာ္မွာမူ ျပကေတ့ အေကာင္း ယေန႔တုိင္ ထိုး၍ ထူ၍ အသံလြင္လြင္ ျမည္ဆဲပင္ ရွိပါသည္။ ေၾကးခ်ိန္အေလး က ၈၇ တန္ အျမင့္က ၃.၇ မီတာ တျဖာ ၁၂ ေပ ၊ အ၀န္းက ၅ မီတာ သိုမဟုတ္ ၁၆ ေပခဲြ ၊ စဥ့္ကူးဘုရင္ ၏မဟာဂႏၵ ေခါင္းေလာင္းထက္ အတိအက် ၃.၇၈ သိုမဟုတ္ ၄ ဆနီးပါး ပိုေလးလံကာ ၁၇၉၀ ခုႏွစ္တြင္ သြန္းလုပ္ေတာ္မူ ခဲ့ရာ ၁၈၄၁ ခုက်မွ သာယာ၀တီမင္း လွဴမဟာသစၧဒ ေခါင္းေလာင္း ေတာ္ထက္ေတာ့ ၂ ဆပို၍ ေလးလံမူေလသည္။
ႏိႈင္းယွဥ္စရာ ထိုေခါင္းေလာင္း ၂ လံုးမွာ ယေန႔ဆို ရန္ကုန္ ေရႊတိဂံုေစတီ ကုန္းေတာ္၌ ရွိေနၾကပါသည္။ မင္းကြန္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ ၾကီးမွာ ေခါင္းေလာင္းသြင္း အပ္ပညာရပ္ ၌လက္ခပ္ မလဲြ တစ္ခုတည္းေသာ လက္ရာျဖစ္သည့္ အခ်က္ကို ဘိုးေတာ္ဘုရား ကိုယ္တုိင္ သိေတာ္မူခဲ့ ဟန္ရွိ၏။ ဤအေၾကာင္း ေၾကာင့္ထင့္၊ အႏုပညာ လက္ရာပညာရွင္ ကိုသူ႔ထက္ၾကီးသည့္ ေခါင္းေလာင္းတလံုး ထပ္၍ သြန္းျပဳလုပ္မည္ ကိုစုိး၍ အဆံုးစီရင္ ခဲ့သည္ဆိုသတတ္။
ေခါင္းေလာင္း မဟာမွာ သူရပ္တည္ရာ တပိုးလို ၁၈၃၈ ခု ငလ်င္ဒဏ္ကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံလ်က္ မပ်က္မစီး ယေန႔တုိင္ပင္ တြဲလဲြဆဲြ၍ တန္ေဆာင္းသစ္တြင္ ၀န္႔၀န္႔ထယ္ထယ္ ေက်ာက္တုိင္ ၂ လံုးၾကား ေအာက္ေျခ သံမဏိ ယက္မခံ သံမဏိတန္း အေပၚ၀ယ္ စၥမၼယ္ေတာ္ မူလ်က္ပင္ ရွိေသးသည္။ ခ်ိဳမ်သံသာ ထြက္ရွိလာဖို႔ သာသာႏွက္ရန္ ဖိတ္မႏၵက ျပဳခံၾက ရပါသည္။ ယင္း မင္းကြန္း ေခါင္းေလာင္း ေတာ္ကား မင္းကြန္းဘုရား အား ရည္စူး၍ သြန္းေလာင္း လွဴဒါန္းေတာ္ မူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး ကို သြန္းလုပ္ရာတြင္သံုးခဲ့ေသာေၾကးမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္ေျမာက္ဦးနန္းေတာ္၏ေၾကးနန္းေခါင္းမိုးခ်ပ္မ်ားျဖစ္သည္။ ၾကြင္းက်န္ေနေသးသည့္ေၾကးနန္းေခါင္းမိုးခ်ပ္တစ္ခုကို ေျမာက္ဦးျမိဳ ့ရိွ ဗႏၶဳလဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ယခုပင္ေတြ ့ျမင္နိဳင္ပါသည္။

ေရႊအိမ္စည္စာၾကည့္တိုက္

အံ့ၾသဖြယ္ရာျမတ္စြာဘုရားဖြါးျမင္ေတာ္မူရာအခါ၌ေရွ႕ေျပး နိမိတ္ႀကီးမ်ား။

အံ့ၾသဖြယ္ရာျမတ္စြာဘုရားဖြါးျမင္ေတာ္မူရာအခါ၌ေရွ႕ေျပး နိမိတ္ႀကီးမ်ား။

၁။ဘုရားအေလာင္းေတာ္ကုိ ဖြားျမင္ေသာခဏ၌ ေလာကဓာတ္တစ္ေသာင္း တုန္လွဳပ္၏။ (ဤေလာကဓာတ္ စၾကာဝဠာတုိက္ တစ္ေသာင္း တုန္လွဳပ္ျခင္းသည္ကား အေလာင္းေတာ္၏ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ထုိးထြင္းျမင္သိ ရရွိအံ့ေသာ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ ၏)။

၂။ေလာကဓာတ္ စၾကာဝဠာတုိက္တစ္ေသာင္း၌ ေနၾကကုန္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔သည္ ဤ စၾကဝဠာ တစ္ခုတည္း၌ ေပါင္းဆုံစည္းေဝးၾကကုန္၏။ (ဤေလာကဓာတ္ စၾကဝဠာတုိက္ တစ္ေသာင္း၌ ေနၾကကုန္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔ ဤစၾကဝဠာ တစ္ခုတည္း၌ ေပါင္းဆုံစည္းေဝး ျခင္းသည္ကား ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မူေသာ အခါ၌ ထုိနတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတုိ႔ တစ္ျပဳိင္နက္စုေဝး၍ တရားေတာ္ကုိ နာယူရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၃။ဖြားျမင္လာေသာ အေလာင္းေတာ္ကုိ ေရွ႕ဦးစြာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔က ခံယူၾကကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ေရွ႕ဦးစြာ ျဗဟၼာနတ္တုိ႔ ခံယူၾကျခင္းသည္ ရူပါဝစရစ်ာန္တရား ေလးပါးတုိ႔ကုိ ရဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ႀကီးျဖစ္ေပ၏။)

၄။ဖြားျမင္လာေသာ အေလာင္းေတာ္ကုိ ျဗဟၼာနတ္တုိ႔ခံယူၿပီးေနာက္ လူတုိ႔ခံယူၾကကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ျဗဟၼာနတ္တုိ႔ ခံယူၾကၿပီးေနာက္ လူတုိ႔ခံယူျခင္းသည္ အရူပါဝစရစ်ာန္ေလးပါးကုိ ရရွိ ဖုိ႔ရန္ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၅။ ညႇိဳ႕ႀကိဳးျဖင့္ဖြဲ႔ယွက္ စီရင္အပ္ေသာ ေစာင္းညႇင္းတုိ႔သည္ မတီးခတ္ရဘဲ အလုိအေလ်ာက္ ျမည္ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ေစာင္းညႇင္းမ်ား မတီးခတ္ရဘဲ အလုိအေလ်ွာက္ ျမည္ၾကျခင္းသည္ အစဥ္အတုိင္း ဝင္စားအပ္သည့္ ရူပါဝစရသမာပါတ္ (၄) ပါး၊ အရူပါဝစရသမာပါတ္ (၄) ပါး၊ နိေရာဓသမာပတ္ အားျဖင့္ဤကုိးပါးေသာ အနဳပုဗၺဝိဟာရ သမာပတ္တုိ႔ကုိရရွိဖုိ႔ရန္၊ ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၆။သားေရျဖင့္ ဖြဲ႔ယွက္က်က္အပ္ေသာ စည္ႀကီးစည္ငယ္(ဗုံႀကီး ဗုံငယ္)တုိ႔သည္ မတီး မခတ္ ရဘဲ အလုိအေလွ်ာက္ ျမည္ၾကကုန္၏။ (ထုိစည္ႀကီး စည္ငယ္မ်ား မတီးခတ္ရဘဲ အလုိ အေလ်ွာက္ျမည္ၾကျခင္းသည္ အလြန္ျမတ္ေသာ တရားစည္ေတာ္ႀကီး ရုိက္တီးယြမ္းေဆာ္ လူနတ္တုိ႔ကုိ ၾကားလွဳ့ံေဆာ္ေစေတာ္ မူမည့္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ ျဖစ္ေပ၏။)

၇။လူတုိ႔အား သြင္းေႏွာင္တုတ္ခ်ည္အပ္ကုန္ေသာ ေႏွာင္အိမ္ ေႏွာင္ႀကိဳးတုိ႔သည္ အပုိင္းပုိင္း ျပတ္ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ျပတ္ျခင္းသည္ ငါတည္းဟူေသာ မာန္မာနကုိ အၾကြင္းမဲ့အျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္နုိင္ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၈။ေၾကးနီ၌ ၿငိတြယ္တင္ကပ္ေသာ အညစ္အေၾကးကုိ အခ်ဥ္ေရျဖင့္ ေဆးေၾကာလုိက္သကဲ့သုိ႔ ေရာဂါ ရွိေနေသာ ေရာဂါသည္တုိ႔၌ စြဲကပ္လ်က္ရွိေသာ ေရာဂါခပ္သိမ္းတုိ႔ ေပ်ာက္ၿငိမ္းၾက ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ေရာဂါခပ္သိမ္း ေပ်ာက္ၿငိမ္းၾကျခင္းသည္ လူမ်ားအေပါင္း၏ အလုံးစုံေသာ ဝဋ္ဒုကၡ ေရာဂါ၏ ကင္းၿငိမ္းမႈျဖစ္ေသာ သစၥာေလးပါးတရားကုိ သိျမင္ဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၉။အမိဝမ္းတြင္းမွပင္ မ်က္စိကြယ္ခဲ့ၾကေသာ သူတုိ႔သည္ အဆင္းရူပါရုံကုိ ပကတိလူကဲ့သုိ႔ ပင္ျမင္ၾကကုန္၏။(ထုိသုိ႔ ျမင္ၾကျခင္းသည္ လူအမ်ားအေပါင္းတုိ႔ ဒိဗၺစကၡဳ ဉာဏ္ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၀။အမိဝမ္းတြင္းမွပင္ နားပင္းခဲ့ၾကေသာ သူတုိ႔သည္ အသံ သဒၵါရုံ ပကတိလူတုိ႔ကဲ့သုိ႔ပင္ ၾကားၾကကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ၾကားျခင္းသည္ လူမ်ားအေပါင္းတုိ႔ ဒိဗၺေသာတ ဉာဏ္ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ့ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၁။ေျခဆြံ႔သျဖင့္ မသြားနုိင္ကုန္ေသာ သူတုိ႔သည္ ေျခေကာင္းသန္စြမ္းလာကာ သြားနုိင္ၾက ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔သြားနုိင္ၾကျခင္းသည္ ဣဒၶိပါဒ္ေလးပါးကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၂။အမိဝမ္းတြင္းမွာပင္ ဆြံ႔အသျဖင့္ စကားမေျပာနုိင္ေသာသူတုိ႔သည္ သတိတရားျဖစ္ပြား လာကာ စကားေျပာဆုိတတ္ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ လူအမ်ား စကားေျပာတတ္လာျခင္းသည္ သတိပ႒ာန္ေလးပါး တရားကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္းပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၃။ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ေဘးၾကမ္းထူေျပာေသာ အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေလွ၊သေဘာၤ တုိ႔သည္ ေဘးရန္ကင္းကြာ မိမိတုိ႔ဆိပ္ကမ္းသုိ႔ ခ်မ္းသာစြာ ေရာက္ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ေရာက္ၾက ၿခင္းမွာ ပဋိသမၻိဒါ ဉာဏ္ေလးပါးကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၄။ေကာင္းကင္၌တည္ေသာ ရတနာအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ေျမ၌တည္ေသာ ရတနာအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔၏ အလြန္ထြန္လင္းေသာ အေရာင္အဝါတုိ႔ျဖင့္ ေတာက္ပကုန္၏။(ထုိသုိ႔ ရတနာအမ်ဳိးမ်ဳိး တုိ႔ မိမိတုိ႔ အေရာင္ျဖင့္ ေတာက္ပျခင္းသည္ တရားတည္းဟူေသာ အေရာင္ တရားတည္း ဟူေသာ အလင္းကုိ ရဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။ တရားအလင္းေရာင္ကုိ ေဝေနယ်တုိ႔အား ေပး၍ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ ဘုန္းတန္ခုိးေရာင္ျဖင့္ ေတာက္ေျပာင္းျခင္း၏ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၅။ရန္သူျဖစ္ေသာ သတၱဝါတုိ႔ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္သည့္ ေမတၱာစိတ္ကုိရၾကကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ေမတၱာစိတ္ကုိ ရၾကျခင္းသည္ ျဗဟၼာ့ဝိဟာရတရားေလးပါး (ျဗဟၼစုိရ္) တရားေလးပါးကုိ ရရွိ ဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း နိမိတ္ျဖစ္ေပ၏)။

၁၆။ငရဲမီး ၿငိမ္းေအး၏။ (ထုိသုိ႔ ငရဲမီးၿငိမ္းေအးျခင္းသည္ ေလာဘ ၊ ေဒါသ ၊စေသာ မီး(၁၁) မ်ဳိးတုိ႔ ၿငိမ္းေအးဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္းနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၇။ေမွာင္အတိက်ေနေသာ ေလာကႏၱရက္ ငရဲတုိ႔၌ အေရာင္အလင္းသည္ ထင္လင္းစြာျဖစ္ ေပၚ၏။(ထုိသုိ႔ျဖစ္ေပၚျခင္းသည္ အဝိဇၨာတည္းဟူေသာ အမုိက္အေမွာင္ကုိ ပယ္ျဖဳိခြင္း၍ အလင္းဉာဏ္ပညာဝိဇၨာကုိ ျပဳနုိင္ေပးနုိင္ေရး၏ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၈။စီးျမဲေသာ ျမစ္ေရအယဥ္သည္ မစီးေတာ့ဘဲ တန္႔ရပ္၏။(ထုိသုိ႔ တန္႔ရပ္ျခင္းသည္ စတုေဝသာရဇၨဉာဏ္ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၁၉။မဟာသမုဒၵရာ၌ ရွိသမ်ွေသာေရသည္ ခ်ဳိၿမိန္ေကာင္းမြန္ေသာ အရသာရွိ၏။(ထုိသုိ႔ မဟာသမုဒၵရာ၌ရွိသမ်ွေသာေရ ခ်ဳိၿမိန္ျခင္းသည္ ကိေလသာတုိ႔ ၿငိမ္းေအးမွဳတည္းဟူေသာ ခ်ဳိၿမိန္ေသာ အရသာ တစ္ခုတည္း ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၂၀။ၾကမ္းတမ္းေသာ ေလျပင္းမ်ားမတုိက္ခတ္ဘဲ၊ျဖည္း ညႇင္းသာယာ ေအးခ်မ္းစြာေသာ ေလသာလွ်င္ တုိက္ခတ္၏။ (ထုိသုိ႔ ေလျပင္းေလၾကမ္းမ်ား မတုိက္ခတ္ျခင္းသည္ ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္မ်ဳိးေသာ မိစၦာဒိ႒ိ အယူဝါဒဆုိးတုိ႔ ပေပ်ာက္ၿပိဳကြဲဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၂၁။မုိးရပ္ ေကာင္းကင္ သစ္ပင္ ေတာင္ထိပ္ စသည္တုိ႔၌ ေရာက္ရွိၾကကုန္ေသာ ငွက္တုိ႔သည္ ေျမျပင္သုိ႔သက္ဆင္းၾကကုန္၏။ (ထုိသုိ႔သက္ဆင္းၾကျခင္းသည္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ အဆုံးအမ ၾသဝါဒကုိ နာယူရ၍ လူမ်ားအေပါင္းတုိ႔ အသက္ထက္ဆုံး သရဏဂုံခံယူၾကရန္၊ ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၂၂။လမင္းသည္ ေရွးေရွးအခါမ်ားကထက္ ထြန္းလင္းသာယာတင့္တယ္၏။ (ထုိသုိ႔ တင့္တယ္ ျခင္းသည္ လူအမ်ားအေပါင္းတုိ႔ႏွင့္ ႏွစ္သက္ျခင္းရွိၾကမည့္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ ျဖစ္ေပ၏။)

၂၃။ေနမင္းသည္ မပူမေအး၊အညစ္အေၾကးကင္းေဝးသန္႔ရွင္းသျဖင့္ ေကာင္းေသာ ဥတုႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။(ထုိသုိ႔ျပည့္စုံျခင္းသည္ ကုိယ္ခ်မ္းသာမွဳ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ ျဖစ္ဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ ျဖစ္ေပ၏။)

၂၄။နတ္တုိ႔သည္ မိမိ မိမိတုိ႔၏ ဗိမာန္ေရွ႕ေမွာက္ တံခါးေပါက္အဝ၌ ရပ္တည္ၾကကုန္လ်က္ လက္ပန္း ေပါက္ဖတ္ျခင္း(လက္ခေမာင္း ခတ္ျခင္း)၊ ေလခၽြန္ျခင္း၊ ပုဆုိးအဝတ္တုိ႔ကုိ ပစ္ေျမႇာက္ျခင္း စသည္တုိ႔ ျဖင့္ ႀကီးစြာေသာ ကစားေပ်ာ္ျမဴးၾကျခင္းသည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၍ ဥဒါန္းရင့္က်ဴးေတာ္မူဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၂၅။ေလးကၽြန္းအလုံးႏွ႔ံစပ္ေသာ မုိးႀကီးသည္းထန္စြာရြာသြန္း၏။ (ထုိသုိ႔ မုိးႀကီး သည္းထန္စြာ ရြာသြန္း ျခင္းသည္ ႀကီးျမတ္ေသာ ဉာဏ္ေတာ္အဟုန္ျဖင့္ တရားတည္း ဟူေသာ အျမဳိက္မုိးကုိ ရြာသြန္းျဖဳိး ခ် ဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏

၂၆။လူမ်ားအေပါင္းတုိ႔ ဆာေလာင္ျခင္း ကင္းၾက၏။ (ထုိသုိ႔ဆာေလာင္မွဳကင္းၾကျခင္း သည္ ကာယဂတာ သတိတည္းဟူေသာ အျမဳိက္တရားကုိရဖုိ႔ရန္၊ တနည္းအားျဖင့္ ကာယဂတာ သတိတည္းဟူေသာ အျမဳိက္ခဲဖြယ္ကုိ သုံးေဆာင္ရ၍ ကိေလသာ ဆာေလာင္ျခင္းကင္းဖုိ႔ရန္ ၊ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း နိမိတ္ ျဖစ္ေပ၏။)

၂၇။လူအေပါင္းတုိ႔ ေရငတ္ျခင္းကင္းၾကကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ ေရသိပ္မွဳကင္းၾကျခင္းသည္ (ေရငတ္ျခင္းကင္း ၾကျခင္းသည္) လူမ်ားအေပါင္းတုိ႔ အရဟတၱဖုိလ္ခ်မ္းသာျဖင့္ ခ်မ္းသာၾက ဖုိ႔ရန္၊ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၂၈။အပြင့္မ်ဳိးသစ္ပင္၊အသီးမ်ဳိးသစ္ပင္တုိ႔သည္ အပြင့္ေရာ အသီးပါ ပြင့္ၾက၊သီးၾကကုန္၏။။
(ထိုသုိ႔ ပြင့္ၾက သီးၾကျခင္းသည္ ဝိမုတၱိတရားတည္းဟူေသာ ပန္းပြင့္တုိ႔ျဖင့္ လူအေပါင္းတုိ႔ ပြင့္ၾကဖုိ႔ရန္ လည္းေကာင္း၊အရိယဖုိလ္ေလးပါးတည္းဟူေသာ အသီးတုိ႔ျဖင့္ သီးၾကဖုိ႔ရန္လည္း ေကာင္း၊ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

၂၉။ပိတ္ကြယ္ ဖုံးကာလ်က္ရွိေသာ တံခါးရြတ္တုိ႔သည္ အလုိအေလ်ွာက္ ပြင့္ၾက လပ္ၾက ကုန္၏။ (ထုိသုိ႔ တံခါးရြတ္တုိ႔ အလုိအေလ်ွာက္ ပြင့္လပ္ၾကျခင္းသည္ မဂၢင္ ရွစ္ပါးတည္း ဟူေသာ နိဗၺာန္ တံခါးႀကီး ပြင့္လပ္ဖုိ႔ရန္၊ပုဗၺနိမိတ္ႀကီး ျဖစ္ေပ၏။)

၃၀။ေလာကဓာတ္၊စၾကာဝဠာ တုိက္တစ္ေသာင္းလုံး၊ တံခြန္တည္းဟူေသာ တစ္ခုတည္းေသာ ပန္းျဖင့္ ဖုံလ်က္ရွိ၏။ေလာကဓာတ္စၾကဝဠာတုိက္တစ္ေသာင္းလုံး တံခြန္ ေအာင္လံအျပည့္ဖုံး လ်က္ရွိ၏။ (ထုိသုိ႔ တံခြန္တည္းဟူေသာ ပန္းျဖင့္ ဖုံးလႊမ္းျခင္းသည္ အရိယမဂ္တည္းဟူေသာ ေအာင္လံတံခြန္ပန္း အျပည့္ဖုံးလႊမ္းဖုိ႔ရန္ ေရွ႕ေျပးအေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္ေပ၏။)

ထုိမွတစ္ပါးလည္းဆန္းၾကယ္ေသာ ပန္းမုိး၊ အလြန္ရနံ႔ေကာင္းသည့္ ပန္းမုိးတုိ႔ရြာသြန္းျခင္း၊ ေနမင္းလင္း လ်က္ရွိစဥ္ပင္ နကၡတ္ၾကယ္တာရာတုိ႔ေတာက္ပျခင္း၊ေျမအျပင္မွ အလြန္ၾကည္ လင္ေသာ ေရစိမ့္ ၍ ထြက္ျခင္း၊တြင္းေအာင္းတိရိစၦာန္တုိ႔ မိမိေနရာမွ ထြက္ၾကျခင္း၊ ေလာဘ၊ ေမာဟ၊ေဒါသ တုိ႔ မျဖစ္ျခင္း ေျမအျပင္၌ ျမဴမထျခင္း၊မေကာင္းေသာ အနံ႔တုိ႔ကင္းျခင္း၊၊ နတ္၌ ျဖစ္ေသာ န႔ံသာန႔ံ ႀကိဳင္လွဳိင္ျခင္း၊ ရူပ ျဗဟၼာတုိ႔ကုိ လူတုိ႔ပကတိမ်က္စိျဖင့္ လင္းလင္းထင္ထင္ ျမင္ရျခင္း၊သတၱဝါတုိ႔၏ စုေတမွဳ ပဋိသေႏၶတည္ေနမွဳတုိ႔မရွိျခင္း၊ အစရွိသည့္ပုဗၺနိမိတ္တုိ႔လည္း ထင္ရွားျဖစ္ကုန္၏။ ထုိပုဗၺနိမိတ္တုိ႔ျဖစ္ျခင္းသည္ လုိအင္ၿပီးသည္မွ ၾကြင္းေသာ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္ တုိ႔ကုိ ရရွိဖုိ႔ရန္၊ ေရွ႕ေျပး အေၾကာင္း ပုဗၺနိမိတ္တုိ႔ျဖစ္ကုန္၏။

အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္၊အိႏၵိယနုိင္ငံ)
ပိုစ္ မွကူးယူပါသည္။

ေကာဏဂံုဘုရား

ေကာဏဂံုဘုရား

ေကာဏဂံုဘုရား သည္ ကကုသန္ဘုရား၊ ဒီပကၤရာဘုရား၊ ေဂါတမဘုရား၊ ကႆပဘုရား စသည့္ ဘုရားႀကီး ငါးဆူမွ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရား ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶ၀င္ ၁။ ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တုိင္ မွန္စြာသိေတာ္မူေသာ အေျခႏွစ္ေခ်ာင္းရွိသူ နတ္လူတို႔ထက္ ျမတ္ေတာ္မူေသာ ေလာက၏ အႀကီးအမွဴးျဖစ္၍ လူတို႔ထက္ ျမတ္ေတာ္မူေသာ ေကာဏာဂံုမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူေလ၏။
၂။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ (ပါရမီ) တရားဆယ္ပါးတို႔ကို ျဖည့္က်င့္၍ ဘ၀ခရီးခဲကို လြန္ေျမာက္ေတာ္မူေလ၏၊ (ကိေလသာ) အညစ္အေၾကး အားလံုးကို ေမွ်ာ၍ ျမတ္ေသာ ေဗာဓိဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူေလ၏။
၃။ ေကာဏာဂံုျမတ္စြာဘုရားသည္ ဓမၼစၾကာကို ေဟာေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ ကုေဋသံုးေသာင္းေသာ လူနတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ (သစၥာေလးပါးကို) သိျခင္းသည္ ေရွးဦးစြာ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။
၄။ သူတစ္ပါးတို႔၏ အယူ၀ါဒကို ႏွိမ္နင္းလ်က္ တန္ခိုးျပာဋိဟာကို ျပေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ ကုေဋႏွစ္ေသာင္းေသာ လူနတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ (သစၥာေလးပါးကို) သိျခင္း သည္ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။
၅။ ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ (တန္ခိုး) အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖန္ဆင္းျခင္းကို ျပဳၿပီးလွ်င္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္သို႔ ႂကြသြားေတာ္မူ၏၊ ထုိနတ္ျပည္တြင္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပ႑ဳကမၺလာေက်ာက္ဖ်ာ၌ (သီတင္းသံုး)ေနေတာ္မူ၏။
၆။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ (အဘိဓမၼာ) ခုနစ္က်မ္းတို႔ကို ေဟာေတာ္မူလ်က္ မိုးလပတ္ လံုးေနေတာ္မူ၏၊ (ထုိအခါ) ကုေဋတစ္ေသာင္းေသာ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ (သစၥာေလးပါးကို) သိျခင္းသည္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္(သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။
၇။ နတ္ထက္ နတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏လည္း (ကိေလသာ) အညစ္အေၾကး ကင္းကုန္ေသာ ၿငိမ္သက္ေသာ စိတ္ရွိကုန္ေသာ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ ရဟႏၲာတို႔၏ အစည္းအေ၀းသည္ တစ္ႀကိမ္သာ ျဖစ္ေလ၏။ ၈။ ထုိအခါ (ထုိအစည္းအေ၀းသည္) ၾသဃေလးပါးတို႔ကို လြန္ေျမာက္လ်က္ ေသျခင္းကို ဖ်က္ဆီးၿပီးကုန္ေသာ သံုးေသာင္းေသာ ရဟႏၲာတို႔၏ အစည္းအေ၀း သည္ ျဖစ္ေလ၏။
၉။ ထုိအခါ ငါသည္ မိတ္ေဆြအမတ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုလ်က္ စစ္သည္ ဗိုလ္ပါ မ်ားစြာရွိ ေသာ ပဗၺတမည္ေသာ မင္းျဖစ္ခဲ့၏။
၁၀။ ငါသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးျမင္ျခင္းငွါ သြား၍ တရားေတာ္ကို နာၾကားၿပီး သည္ ရွိေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္တကြေသာ သံဃာကို ပင့္ဖိတ္လ်က္ အလိုရွိတုိင္း အလွဴကို ေပးလွဴၿပီးလွ်င္ -
၁၁။ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ တပည့္သာ၀ကတို႔အား ပ႗ဳဏၰတုိင္းျဖစ္ အထည္ စိန္႔တုိင္း ျဖစ္ အထည္ကို လည္းေကာင္း၊ ပိုးထည္ ကမၺလာ (သကၠလတ္) ထည္ကို လည္းေကာင္း၊ ေရႊေျခနင္းကို လည္းေကာင္း ေပးလွဴခဲ့၏။
၁၂။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း သံဃာ့အလယ္၌ ထုိင္ေန၍ ငါ့ကို ဤမင္းသည္ ဤ ဘဒၵကမၻာ၌ပင္ ဘုရား ျဖစ္လတၱံ႕ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။
၁၃။ ထုိအခါ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ ကပိလၿမိဳ႕မွ ထြက္၍။ပ။ ဤ(ေဂါတမ) ျမတ္စြာဘုရား၏ မ်က္ေမွာက္၌ ျဖစ္ရပါလိုကုန္၏ (ဟု ဆုေတာင္းကုန္၏)။
၁၄။ (ငါသည္) ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားကို ၾကားနာရ၍ စိတ္ကို အလြန္ၾကည္ၫို ေစခဲ့၏၊ ပါရမီဆယ္ပါးတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ျခင္းငွါ လြန္ကဲေသာ အက်င့္ကို ေဆာက္ တည္ ခဲ့၏။
၁၅။ ငါသည္ သဗၺညဳတဉာဏ္ကို ရွာမွီးစဥ္ ျမတ္စြာဘုရားအား အလွဴကို ေပးလွဴ၍ ႀကီးက်ယ္ေသာ မင္းစည္းစိမ္ကို စြန္႔ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားအထံ၌ ရဟန္းျပဳခဲ့၏။
၁၆။ (ေကာဏာဂံုျမတ္စြာဘုရား၏) ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ {ေသာဘ၀တီ} မည္၏၊ မင္းသည္ {ေသာဘ} အမည္ ရွိသူျဖစ္၏၊ ထုိၿမိဳ႕၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေဆြေတာ္ မ်ဳိးေတာ္ အေပါင္းသည္ ေန၏။
၁၇။ နတ္ လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ ေကာဏာဂံု ျမတ္စြာဘုရား၏ ခမည္း ေတာ္သည္ {ယညဒတၱပုဏၰား} ျဖစ္၏၊ မယ္ေတာ္သည္ {ဥတၱရာ}မည္၏။
၁၈။ ထုိဘုရားေလာင္းသည္ အႏွစ္သံုးေထာင္တို႔ပတ္လံုး နန္းေတာ္ကို အုပ္စိုး၍ ေန၏၊ (ထုိဘုရားေလာင္းအား) တုသိတ သႏၲဳသိတ သႏၲဳ႒အားျဖင့္ ျမတ္ေသာ ျပာသာဒ္ သံုးေဆာင္တို႔သည္ ရွိကုန္၏။
၁၉။ ေကာင္းစြာ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ ေမာင္းမတို႔သည္ မယုတ္မေလ်ာ့ တစ္ေသာင္း ေျခာက္ေထာင္(တိတိ) ရွိကုန္၏၊ မိဖုရားသည္ {႐ုစိဂတၱာ} မည္၏၊ သားေတာ္သည္ {သတၳ၀ါဟ} မည္၏။
၂၀။ ဘုရားေလာင္းသည္ နိမိတ္ေလးပါးတို႔ကို ေတြ႕ျမင္၍ ဆင္ယာဥ္ျဖင့္ ေတာ ထြက္ေတာ္မူ၏၊ ေျခာက္လပတ္လံုး ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းျခင္း လုံ႔လကို အားထုတ္ ေတာ္မူ၏။
၂၁။ ႀကီးေသာ လုံ႔လ ရွိေတာ္မူေသာ လူတို႔ထက္ ျမတ္ေသာ ေကာဏာဂံုျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ျဗဟၼာမင္း ေတာင္းပန္အပ္သည္ျဖစ္၍ မိဂဒါ၀ုန္ (သမင္ေတာ) ၌ ဓမၼစၾကာကို ေဟာေတာ္မူ၏။
၂၂။ ဘိယ်သသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥတၱရသည္ လည္းေကာင္း ေကာဏာဂံု ျမတ္စြာ ဘုရား၏ ျမတ္ေသာတပည့္ {အဂၢသာ၀က}တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ေကာဏာဂံု ျမတ္စြာဘုရား၏ အလုပ္ အေကြၽးသည္ {ေသာတၳိဇ}မည္၏။
၂၃။ သမုဒၵါသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥတၱရာသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ တပည့္မ {အဂၢသာ၀ိကာ} တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ ေဗာဓိပင္ကို ေရသဖန္းပင္ ဟူ၍ ေခၚဆိုအပ္၏။
၂၄။ ဥဂၢသည္ လည္းေကာင္း၊ ေသာမေဒ၀သည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယကာ {အဂၢဥပ႒က}တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ သီ၀လာသည္ လည္း ေကာင္း၊ သာမာသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမ {အဂၢဥပ႒ိကာ} တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။
၂၅။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ အရပ္ေတာ္ အျမင့္အားျဖင့္ အေတာင္သံုးဆယ္ ျမင့္ေတာ္မူ၏၊ ဖို (မိုက္ခြက္)၌ (တည္ေသာ) ေရႊကဲ့သို႔ ဤအတူ ေရာင္ျခည္တို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္လ်က္ ရွိေတာ္မူ၏။
၂၆။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရား၏ အသက္သည္ အႏွစ္သံုးေသာင္း ရွိ၏၊ ထုိျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ထုိမွ်ေလာက္ အသက္တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္း ကို ကယ္တင္ေတာ္ မူ၏။
၂၇။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ (ေဗာဓိပကၡိယတရားဟူေသာ) ဓမၼေစတီကို တည္ ေဆာက္၍ (သစၥာေလးပါး) တရားတံခြန္ျဖင့္ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ တရားပန္းကံုး ကို ကံုးၿပီးလွ်င္ တပည့္သာ၀ကႏွင့္တကြ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူေလ၏။
၂၈။ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ ႀကီးစြာေသာ (တန္ခိုး၏) ျပန္႔ေျပာျခင္းရွိေသာ တပည့္ {သာ၀က} အေပါင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ အသေရရွိေသာ (ေလာကုတၱရာ) တရားကို ျပေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း ထုိအားလံုးသည္ပင္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ေလၿပီ။ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔သည္ အခ်ည္းႏွီးတို႔သာ ျဖစ္ကုန္ သည္ မဟုတ္ပါေလာ။
၂၉။ ေကာဏာဂံုျမတ္စြာဘုရားသည္ ပဗၺတာရာမေက်ာင္းတုိက္၌ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူ၏၊ (ထုိျမတ္စြာဘုရား၏) ဓာတ္ေတာ္သည္ (ထုိထုိအရပ္မ်က္ႏွာတို႔၌ ) ပ်ံ႕ႏွံ႔လ်က္ရွိေလသတည္း။

ကႆပဘုရား

ကႆပဘုရား

ကႆပဘုရား သည္ ကကုသန္ဘုရား၊ ဒီပကၤရာဘုရား၊ ေဂါတမဘုရား စသည့္ ဘုရားႀကီး ငါးဆူမွ ေနာင္ပြင့္ေတာ္မူမည္ ဘုရား ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ စစ္ကုိင္းတုိင္း၊ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ အေလာင္းေတာ္ ကႆဖ ကုန္းေျမတြင္ ေနာင္ပြင့္ေတာ္မူမည္ ဘုရားေလာင္း ရွိသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ဗုဒၶ၀င္ ၁။ ေကာဏာဂံုျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္အဖို႔၌ အေျခႏွစ္ေခ်ာင္းရွိသူ နတ္, လူ တို႔ ထက္ ျမတ္ေတာ္မူေသာ တရားမင္း ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အလင္းေရာင္ကို ျပဳေတာ္မူ တတ္ေသာ အႏြယ္အားျဖင့္ ကႆပမည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပြင့္ေတာ္မူ၏။ ၂။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ အလွဴခံသူတို႔အား မ်ားစြာေသာ ထမင္း အေဖ်ာ္ ေဘာဇဥ္အလွဴကို ေပးလွဴ၍ စိတ္ အလို ကို ျပည့္ေစၿပီးလွ်င္ ႏြားျခံကို ဖ်က္ဆီး၍ သြားေသာ ႏြားလားကဲ့သို႔ အမ်ဳိးအိမ္ကို စြန္႔လႊတ္လ်က္ ျမတ္ေသာေဗာဓိဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။ ၃။ ေလာက၏ ေရွ႕သြား ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ကႆပျမတ္စြာဘုရားသည္ ဓမၼစၾကာ ကို ေဟာေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ ကုေဋႏွစ္ေသာင္းေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ သစၥာေလးပါးကို သိျခင္းသည္ ေရွးဦးစြာ (သိျခင္း)ျဖစ္ေလ၏။ ၄။ အၾကင္အခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ ေလးလပတ္လံုး ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ ကုေဋတစ္ေသာင္းေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ သစၥာေလးပါးကို သိျခင္းသည္ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။ ၅။ အၾကင္အခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေရမီးအစံု အစံုျဖစ္ေသာ တန္ခိုးအမ်ဳိးမ်ဳိး ဖန္ဆင္းျခင္းကို ျပဳ၍ (သဗၺညဳတ) ဉာဏ္သေဘာကို မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ ကုေဋငါးေထာင္ေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ သစၥာေလးပါးကို သိျခင္းသည္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။ ၆။ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ သုဓမၼာသဘင္သည္ ရွိ၏၊ ထုိသုဓမၼာသဘင္၌ အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ကုေဋသံုးေထာင္ေသာနတ္ (ျဗဟၼာ)တို႔အား သစၥာေလးပါးကို သိေစေတာ္ မူ၏။ ၇။ ေနာက္အခါ နရေဒ၀ဘီလူးအား တရားေဟာေတာ္မူရာ၌ ထုိနတ္ လူတို႔၏ သစၥာေလးပါးကို သိျခင္းတို႔သည္ ဂဏန္းသခၤ်ာအားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ကုန္။ ၈။ ထုိျမတ္စြာဘုရားအား ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ကင္းကုန္ေသာ ၿငိမ္သက္ေသာ စိတ္ရွိကုန္ေသာ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ ရဟႏၲာတို႔၏ အစည္းအေ၀းသည္ တစ္ႀကိမ္ သာ ျဖစ္ေလ၏။ ၉။ ထုိအစည္းအေ၀းသည္ ရွက္ျခင္း ဟိရီ အက်င့္ သီလ အားျဖင့္ တူညီကုန္ေသာ ပုထုဇဥ္ ေသာတာပန္စသည္ကို လြန္ေျမာက္ကုန္ေသာ ႏွစ္ ေသာင္းေသာ ရဟႏၲာတို႔၏ အစည္းအေ၀း ျဖစ္ေလ၏။ ၁၀။ ထုိအခါ ငါသည္ ေဇာတိပါလလုလင္ဟု ေက်ာ္ၾကားလ်က္ ေဗဒင္ကို သရဇၩာယ္တတ္သူ၊ ေဗဒင္ကို ေဆာင္ႏိုင္သူ၊ သံုးမ်ဳိးေသာ ေ၀ဒက်မ္းတို႔၏ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္သူ ျဖစ္ခဲ့၏။ ၁၁။ ငါသည္ လကၡဏာက်မ္း၌ လည္းေကာင္း၊ ဣတိဟာသ (ပုရာဏ္) က်မ္း၌ လည္းေကာင္း၊ မိမိ(ပုဏၰားတို႔) အက်င့္တရား၌ လည္းေကာင္း ကမ္းတစ္ဖက္သို႔ ေရာက္သူ ေျမ အတတ္ ေကာင္းကင္အတတ္၌ လိမၼာသူ ၀ိဇၨာပညာကို သင္ၾကားၿပီးသူ အျပည့္အစံု တတ္ေျမာက္သူ ျဖစ္၏။ ၁၂။ ကႆပျမတ္စြာဘုရားအား ႐ုိေသေလးစားျခင္း ရွိေသာ တုပ္၀ပ္က်ဳိးႏြံျခင္း ရွိေသာ သံုးခုေျမာက္ (အနာဂါမိ) ဖိုလ္ေၾကာင့္ တဏွာမီး ၿငိမ္းၿပီးေသာ ဃဋိကာရ မည္ေသာ အလုပ္ အေကြၽးသည္ ရွိေလ၏။ ၁၃။ ဃဋိကာရသည္ ငါ့ကို ေခၚယူ၍ ကႆပျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၏၊ (ငါသည္) ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ တရားကို နာၾကားရ၍ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ အထံ၌ ရဟန္း ျပဳခဲ့၏။ ၁၄။ ငါသည္ လုံ႔လ၀ီရိယကို အားထုတ္သူ ျဖစ္၍ ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္တို႔၌ လိမၼာ လ်က္ တစ္စံုတစ္ရာမွ် မဆုတ္ယုတ္ေစဘဲ ျမတ္စြာဘုရားသာသနာေတာ္ကို ျဖည့္က်င့္ခဲ့၏။ ၁၅။ အၾကင္မွ်ေလာက္ ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည့္ အဂၤါကိုးပါးရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရား အဆံုးအမ အားလံုးကို သင္ၾကား၍ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္ ကို တင့္တယ္ေစခဲ့၏။ ၁၆။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း ငါ၏ အံ့ၾသဖြယ္အက်င့္ကို ျမင္၍ ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏- ဤရဟန္းသည္ ဤဘဒၵကမၻာ၌ပင္ ဘုရားျဖစ္လတၱံ႕။ ၁၇။ ထိုအခါ ဘုရားေလာင္းသည္ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ ကပိလၿမဳိ႕မွ ထြက္၍ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းျခင္း လုံ႔လကို အားထုတ္၍ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အက်င့္ကို ျပဳက်င့္ၿပီးလွ်င္ ဘုရား ျဖစ္လတၱံ႕။ ၁၈။ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းသည္ ဆိတ္ေက်ာင္း ေညာင္ပင္ရင္း၌ ထုိင္၍ ထုိေညာင္ပင္ရင္း၌ ႏို႔ဃနာဆြမ္းကို ခံယူၿပီးလွ်င္ ေနရဥၨရာျမစ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္လတၱံ႕။ ၁၉။ ေနရဥၨရာ ျမစ္ကမ္း၌ ႏို႔ဃနာကို ဘုဥ္းေပးၿပီးလွ်င္ နတ္တို႔ စီရင္အပ္ေသာ ျမတ္ေသာ လမ္းခရီးျဖင့္ ေဗာဓိပင္ရင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လတၱံ႕။ ၂၀။ ထို႔ေနာက္ လူတို႔ထက္ ျမတ္ေသာ မ်ားေသာ အျခံအရံ ရွိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာ ဘုရားအေလာင္းသည္ ေဗာဓိမ႑ိဳင္ကို လက္ယာရစ္ လွည့္ၿပီးလွ်င္ မာရ္ငါးပါး ကို ေအာင္ျမင္ရာ ျမတ္ေသာ ေနရာျဖစ္ေသာ ေဗာဓိပလႅင္ျမတ္၌ ထက္၀ယ္ဖြဲ႕ေခြ ထုိင္ေန၍ ပြင့္လတၱံ႕။ ၂၁။ ဤျမတ္စြာဘုရား၏ မတ္ေတာ္အရင္းသည္ မာယာ မည္ေသာ မိဖုရားျဖစ္၍ ခမည္းေတာ္သည္ သုေဒၶါဒန မည္ေသာ မင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ ဤျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဂါတမ အမည္ရွိသည္ ျဖစ္လတၱံ႕။ ၂၂။ ေကာလိတသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥပတိႆသည္ လည္းေကာင္း အာသေ၀ါ မရွိကုန္ေသာ ရာဂကင္းကုန္ေသာ ၿငိမ္သက္ေသာ စိတ္ရွိကုန္ေသာ တည္တံ့ကုန္ ေသာ ျမတ္ေသာ တပည့္ အဂၢသာ၀က တို႔ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕။ အာနႏၵာ မည္ေသာ ရဟန္းသည္ အလုပ္အေကြၽးျဖစ္၍ ဤျမတ္စြာဘုရားကို လုပ္ေကြၽးလတၱံ႕။ ၂၃။ ေခမာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥပၸလ၀ဏ္သည္ လည္းေကာင္း အာသေ၀ါ မရွိကုန္ေသာ ရာဂကင္းကုန္ေသာ ၿငိမ္သက္ေသာ စိတ္ရွိကုန္ေသာ တည္တံ့ကုန္ ေသာ ျမတ္ေသာတပည့္မ အဂၢသာ၀ိကာတို႔ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕။ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ ေဗာဓိပင္ကို ေညာင္ဗုဒၶေဟပင္ဟု ေခၚဆိုအပ္၏။ ၂၄။ စိတၱသည္ လည္းေကာင္း၊ ဟတၳာဠ၀ကသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယကာ အဂၢဥပ႒က တို႔ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕။ နႏၵမာတာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥတၱရာသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမ အဂၢဥပ႒ိကာ တို႔ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။ ၂၅။ လူ နတ္တို႔သည္ တူေသာသူ မရွိေသာ ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ဤစကားကို ၾကားနာရကုန္သည္ရွိေသာ္ ဤရဟန္းကား ဘုရားေလာင္း ျဖစ္သတတ္ဟု အလြန္၀မ္းေျမာက္ ကုန္လ်က္- ၂၆။ ေႂကြးေၾကာ္သံတို႔ကို ျဖစ္ေစၾကကုန္၏၊ လက္ပန္းေပါက္လည္း ခတ္ၾကကုန္၏၊ ရႊင္လန္းလည္း ရႊင္လန္းၾကကုန္၏၊ ေလာကဓာတ္ တစ္ေသာင္း၌ နတ္ႏွင့္တကြ ေသာ လူတို႔သည္ လက္အုပ္ခ်ီ၍ ရွိခိုးၾကကုန္၏။ ၂၇။ အကယ္၍ ငါတို႔သည္ ဤျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္ကို လြဲေခ်ာ္ကုန္အံ့၊ အနာဂတ္အဓြန္႔ ကာလတြင္ ဤ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ မ်က္ေမွာက္၌ ျဖစ္ရပါ လိုကုန္၏။ ၂၈။ ျမစ္ကို ကူးကုန္ေသာ လူတို႔သည္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ (တူ႐ူ) ဆိပ္ကမ္းကို လြဲေခ်ာ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ ေအာက္ဆိပ္ကမ္းတို႔ကို ယူ၍ ျမစ္ႀကီးကို ကူးကုန္ သကဲ့သို႔- ၂၉။ ဤအတူပင္ ငါတို႔အားလံုးသည္ ဤျမတ္စြာဘုရားကို အကယ္၍ လက္လႊတ္ရ ကုန္အံ့၊ အနာဂတ္ အဓြန္႔ကာလတြင္ ဤ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ မ်က္ေမွာက္၌ ျဖစ္ရပါ လိုကုန္၏ (ဟုဆုေတာင္းကုန္၏)။ ၃၀။ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ စကားကိုလည္း ၾကားနာရ၍ စိတ္ကို အလြန္ၾကည္ၫို ေစခဲ့၏၊ ပါရမီဆယ္ပါးတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ျခင္းငွါ လြန္ကဲေသာ အက်င့္ကို ေဆာက္ တည္ခဲ့၏။ ၃၁။ ငါသည္ ဤသို႔ သံသရာ၌ က်င္လည္ရသည္ရွိေသာ္ မေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို ေရွာင္ၾကဥ္လ်က္ သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္သာလွ်င္ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ (စြန္႔ျခင္းႀကီးငါးပါးစေသာ) အမႈကိုလည္း ျပဳအပ္ခဲ့ေလၿပီ။ ၃၂။ ၿမဳိ႕ေတာ္သည္ ဗာရာဏသီ မည္၏၊ မင္းသည္ ကိကီ အမည္ရွိသူ ျဖစ္၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္ အေပါင္းသည္ ထုိၿမဳိ႕၌ ေန၏။ ၃၃။ ျမတ္ေသာ သီလစေသာ ဂုဏ္ကို ရွာမွီးေလ့ရွိေသာ ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ထုိခမည္းေတာ္သည္ ျဗဟၼဒတၱပုဏၰား ျဖစ္၏၊ မယ္ေတာ္သည္ ဓန၀တီ မည္၏။ ၃၄။ ထုိဘုရားေလာင္းသည္ အႏွစ္ႏွစ္ေထာင္တို႔ပတ္လံုး နန္းေတာ္ကို အုပ္စိုး၍ ေန၏၊ (ထုိဘုရားေလာင္းအား) ဟံသ ယသ သိရိနႏၵအားျဖင့္ ျမတ္ေသာ ျပာသာဒ္ သံုးေဆာင္တို႔သည္ ရွိကုန္၏။ ၃၅။ ေကာင္းစြာ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ ေမာင္းမတို႔သည္လည္း ေလးေသာင္း ရွစ္ေထာင္ရွိကုန္၏၊ မိဖုရားသည္ သုနႏၵာ မည္၏၊ သားေတာ္သည္ ၀ိဇိတေသန မည္၏။ ၃၆။ ဘုရားေလာင္းသည္ နိမိတ္ေလးပါးတို႔ကုိ ေတြ႕ျမင္၍ ျပာသာဒ္ျဖင့္ ေတာထြက္ ေတာ္မူ၏၊ ခုနစ္ရက္ပတ္လံုး ကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္း လုံ႔လကုိ အားထုတ္ေတာ္မူ၏။ ၃၇။ ႀကီးေသာ လုံ႔လရွိေတာ္မူေသာ ၊ လူတို႔ထက္ ျမတ္ေသာ ၊ လူတို႔၏ ေရွ႕သြား ျဖစ္ေသာ ကႆပျမတ္စြာဘုရားသည္ ျဗဟၼာမင္း ေတာင္းပန္အပ္သည္ ျဖစ္၍ မိဂဒါ၀ုန္ (သမင္ေတာ)၌ ဓမၼစၾကာကုိ ေဟာေတာ္မူ၏။ ၃၈။ တိႆသည္ လည္းေကာင္း၊ ဘာရဒြါဇသည္ လည္းေကာင္း ကႆပျမတ္စြာ ဘုရား၏ ျမတ္ေသာတပည့္ အဂၢသာ၀က တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ အလုပ္အေကြၽးသည္ သဗၺမိတၱ မည္၏။ ၃၉။ အႏုဠာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥ႐ုေ၀ဠာသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ တပည့္မ အဂၢသာ၀ိကာတို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ ေဗာဓိပင္ကို ပေညာင္ပင္ဟူ၍ ေခၚဆို အပ္၏။ ၄၀။ သုမဂၤလသည္ လည္းေကာင္း၊ ဃဋိကာရသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယကာ အဂၢဥပ႒က တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ၀ိဇိတေသနာသည္ လည္းေကာင္း၊ သဒၵါသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမ အဂၢဥပ႒ိကာ တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ၄၁။ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ အျမင့္အားျဖင့္ အေတာင္ႏွစ္ဆယ္ ျမင့္လ်က္ ေကာင္းကင္၌ လွ်ပ္စစ္ႏြယ္ကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ၿဂိဳဟ္တို႔ျဖင့္ျပည့္ ျခံရံအပ္ေသာ လမင္းကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း တင့္တယ္ေတာ္မူ၏။ ၄၂။ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ အသက္တမ္းသည္ အႏွစ္ႏွစ္ေသာင္းရွိ၏၊ ထုိျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ထုိမွ်ေလာက္ အသက္တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္း ကို ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။ ၄၃။ (ပရိယတၱိ) တရားတည္းဟူေသာ တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို ဖန္ဆင္းလ်က္ (စတုပါရိသုဒၶိစေသာ) သီလဟူေသာ နံ႔သာေပ်ာင္းကို ေပး၍ (ဟိရိ ၾသတၱပၸ) တရား၀တ္စံုကို ၀တ္ေစကာ (ေဗာဓိပကၡိယ) တရားပန္းကို ခြဲေ၀ၿပီးလွ်င္ - ၄၄။ လူမ်ားအက်ဳိးငွါ အညစ္အေၾကးကင္းေသာ (ေသာတာပတၱိမဂ္)တရားေၾကးမံု (မွန္)ကို တည္ထား၍ နိဗၺာန္ကို ေတာင့္တေသာ အခ်ဳိ႕သူတို႔သည္ ငါ၏ (သီလစေသာ) အဆင္တန္ဆာကို ၾကည့္႐ႈကုန္ေလာ့ဟု (တုိက္တြန္းၿပီးလွ်င္ ) - ၄၅။ သီလသင္တုိင္း (အကၤ်ီ)ကို ေပး၍ စ်ာန္ ခ်ပ္၀တ္မိန္ၫိုကို (ဖြဲ႕ေစလ်က္) မဂၢင္တရားဟူေသာ သားေရ၀တ္႐ံုကို ျခံဳေစၿပီးလွ်င္ ျမတ္ေသာ လုံ႔လဟူေသာ ခ်ပ္၀တ္ကို လည္းေကာင္း- ၄၆။ သတိဟူေသာ ကာကို လည္းေကာင္း၊ ထက္ေသာ ၀ိပႆနာဉာဏ္ လံွမကို လည္းေကာင္း၊ ကိေလသာေရာယွက္ျခင္းကို ႏွိမ္နင္းႏိုင္ေသာ (ေလာကုတၱရာ) သီလကို လည္းေကာင္း၊ (အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္) တရားသန္လ်က္ျမတ္ကို လည္း ေကာင္း ေပး၍- ၄၇။ ၀ိဇၨာသံုးပါးဟူေသာ အဆင္တန္ဆာကို ေပးၿပီးလွ်င္ ဖိုလ္ေလးပါးတို႔ကို ဦးေဆာက္ပန္း (ျပဳလ်က္) အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးဟူေသာ အဆင္တန္ဆာကို လည္းေကာင္း၊ (ေလာကုတၱရာ) တရားပန္းပြင့္ အဆင္တန္ဆာကို လည္းေကာင္း ေပးလ်က္- ၄၈။ မေကာင္းမႈကို တားျမစ္ႏိုင္ေသာ (အရဟတၱဖိုလ္) သူေတာ္ေကာင္းတရားဟူ ေသာ ထီးျဖဴကို ေပး၍ ေဘးမဲ့ရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း (အ႒ဂႋကမဂ္) ပန္းပြင့္ကို ဖန္ဆင္းၿပီးလွ်င္ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ တပည့္ သာ၀ကႏွင့္တကြ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူၿပီ။ ၄၉။ မႏႈိင္းယွဥ္ႏိုင္ေသာ ဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ (ထိပါးရန္) ခ်ဥ္းကပ္၀ံ့သူ ရွိေတာ္မမူေသာ ဤျမတ္စြာဘုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းစြာ ေဟာၾကား ေတာ္မူအပ္ေသာ လာလွည့္ ႐ႈလွည့္ဟု ဆိုထုိက္ေသာ ဤတရားရတနာသည္ လည္းေကာင္း- ၅၀။ ေကာင္းေသာ အက်င့္ရွိေသာ ဤအျမတ္ဆံုး သံဃာရတနာသည္ လည္း ေကာင္း ထုိအားလံုးသည္ပင္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ေလၿပီ။ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔သည္ အခ်ည္းႏွီးတို႔သာ ျဖစ္ကုန္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ၅၁။ မာရ္ငါးပါး ကို ေအာင္ေတာ္မူေသာ မဟာကႆပ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေသတဗ်ာရာမ ေက်ာင္းတုိက္၌ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူ၏။ ထုိေက်ာင္းတုိက္၌ပင္ ထုိျမတ္စြာဘုရား၏ ပုထုိး(ေစတီ)သည္ အေစာက္ တစ္ယူဇနာ ျမင့္လ်က္ တည္ရွိေလသတည္း။

ေဂါတမဘုရား

ေဂါတမဘုရား

ေဂါတမ ဘုရား သည္ ဤဘဒၵကမၻာတြင္ ပြင့္ေတာ္မူမည့္ ကကုသန္ဘုရား၊ ကႆပဘုရား၊ ဒီပကၤရာဘုရား စသည့္ ဘုရားႀကီး မ်ား ပြင္.ေတာ္မူျပီးေနာက္ ယခု ေနာက္ဆံုး ေလးဆူေျမာက္ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ေဂါတမ ဗုဒၶ ဘုရား ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶ၀င္

၁။ ယခုအခါ ငါသည္ ကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္း လုံ႔လကို အားထုတ္ၿပီးလွ်င္ သာကီ၀င္ မင္းတို႔၏ စိတ္ကို တုိးပြါးေစတတ္ေသာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ျဖစ္၍ ျမတ္ေသာ ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရေတာ္မူ၏။
၂။ (ငါသည္) ျဗဟၼာမင္း ေတာင္းပန္အပ္သည္ ျဖစ္၍ ဓမၼစၾကာကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ (ထုိအခါ) တစ္ဆယ့္ရွစ္ကုေဋေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ (သစၥာေလးပါးကို) သိျခင္းသည္ ေရွးဦးစြာ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။
၃။ ထို႔ေနာက္ နတ္လူတို႔၏ အစည္းအေ၀း၌ တရားေဟာေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ ဂဏန္းသခၤ်ာအားျဖင့္ မေျပာဆိုႏိုင္ေသာ (သစၥာေလးပါးကို)သိျခင္းသည္ ႏွစ္ႀကိမ္ ေျမာက္ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။
၄။ ယခုအခါ ငါသည္ ဤကပိလ၀တ္ၿမိဳ႕၌ပင္လွ်င္ ငါ၏ သားေတာ္ရာဟုလာကို ဆံုးမေတာ္မူ၏၊ (ထုိအခါ သတၱ၀ါတို႔၏) ဂဏန္းသခၤ်ာအားျဖင့္ မေျပာဆိုႏိုင္ေသာ (သစၥာေလးပါးကို) သိျခင္းသည္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ (သိျခင္း) ျဖစ္ေလ၏။
၅။ ငါ့အား သီလစေသာဂုဏ္ကို ရွာမွီးကုန္ေသာ တပည့္သာ၀ကတို႔၏ အစည္း အေ၀းသည္ တစ္ႀကိမ္သာ ျဖစ္၏၊ (ထုိအစည္းအေ၀းသည္) တစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာ့ ငါးဆယ္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ အစည္းအေ၀းျဖစ္၏။
၆။ ရဟန္းသံဃာ၏ အလယ္သို႔ ေရာက္သည္ ျဖစ္၍ (ကိေလသာ) အညစ္အေၾကး ကင္းလ်က္ တင့္တယ္ေသာငါသည္ {အလိုခပ္သိမ္းကို ေပးတတ္ေသာ(စိႏၲာမဏိ) ပတၱျမားကဲ့သို႔} (နတ္လူတို႔) ေတာင့္တအပ္ေသာ အရာအားလံုးကို ေပးေတာ္မူ၏။
၇။ ငါသည္ ဖိုလ္ကို အလိုရွိကုန္ေသာ ဘ၀တဏွာကို ပယ္စြန္႔လိုကုန္ေသာ သတၱ၀ါ တို႔အား အစဥ္သနားျခင္းျဖင့္ သစၥာေလးပါးကို ျပေတာ္မူ၏။
၈။ (ထုိအခါ) သံုးေသာင္းေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ (သစၥာေလးပါး) တရားကို သိျခင္းသည္ ျဖစ္၏၊ တစ္ဦး ႏွစ္ဦးေသာ သတၱ၀ါတို႔၏ (သစၥာေလးပါးတရားကို) သိျခင္းသည္ ဂဏန္းအားျဖင့္ မေရတြက္ႏိုင္ေခ်။
၉။ ဤအခါ သာကီ၀င္မင္းမ်ဳိးမွ ရဟန္းျဖစ္ေသာ ငါဘုရား၏ ေကာင္းစြာ သန္႔ရွင္း ေသာ သာသနာေတာ္သည္ ပ်ံ႕ႏွံ႔၏၊ မ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ သိအပ္၏၊ ျပည့္စံု စည္ကားလ်က္ ေကာင္းစြာပြင့္လင္းေပ၏။
၁၀။ အာသေ၀ါ မရွိကုန္ေသာ ရာဂကင္းကုန္ေသာ ၿငိမ္သက္ေသာ စိတ္ရွိကုန္ ေသာ တည္တံ့ကုန္ေသာ အရာမက မ်ားစြာကုန္ေသာ ရဟန္းအားလံုးတို႔သည္ ငါဘုရားကို အခါခပ္သိမ္း ျခံရံကုန္၏။
၁၁။ ဤယခုအခါ၌ အၾကင္ေသကၡ (ရဟန္း)တို႔သည္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ မေရာက္ ကုန္မူ၍ လူ႕ဘ၀ခႏၶာကိုယ္ကို စြန္႔ကုန္၏၊ ထုိေသကၡရဟန္းတို႔ကို ပညာရွိတို႔သည္ ကဲ့ရဲ႕အပ္ကုန္၏။
၁၂။ အရိယာမဂ္လမ္းစဥ္ကို ခ်ီးမြမ္းကုန္ေသာ အခါခပ္သိမ္း တရား၌ ေပ်ာ္ေမြ႕ကုန္ ေသာ သတိရွိကုန္လ်က္ သံသရာသမုဒၵရာသို႔ ကူးသြားကုန္ေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္ (သစၥာေလးပါးကို) သိကုန္လတၱံ႕။
၁၃။ ငါ၏ ၿမဳိ႕ေတာ္ကို ကပိလ၀တ ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ခမည္းေတာ္ကို သုေဒၶါဒနမင္း ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ငါ၏ မယ္ေတာ္ရင္းကို မာယာမိဖုရား ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေခၚဆိုအပ္၏။
၁၄။ ငါသည္ ႏွစ္ဆယ့္ကိုးႏွစ္တို႔ပတ္လံုး ထီးနန္းကို အုပ္စိုး၍ ေန၏၊ (ငါ့အား) ရမၼ သုရမၼ သုဘအားျဖင့္ ျမတ္ေသာ ျပာသာဒ္သံုးေဆာင္တို႔သည္ ရွိကုန္၏။
၁၅။ ေကာင္းစြာ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ ေမာင္းမတို႔သည္ ေလးေသာင္းရွိကုန္၏၊ (ငါ၏) မိဖုရားသည္ ဘဒၵကဥၥနာ မည္၏၊ သားေတာ္သည္ ရာဟုလာ မည္၏။
၁၆။ ငါသည္ နိမိတ္ေလးပါးတို႔ကုိ ေတြ႕ျမင္၍ ျမင္းယာဥ္ျဖင့္ ေတာထြက္ေတာ္မူ၏၊ ေျခာက္ႏွစ္ပတ္လံုး ျပဳႏိုင္ခဲေသာ ကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္း လုံ႔လအက်င့္ကုိ က်င့္ေတာ္ မူ၏။
၁၇။ ငါသည္ အလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါတို႔၏ ကိုးကြယ္ရာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ျဖစ္၍ ဗာရာဏသီၿမဳိ႕ ဣသိပတန (မိဂဒါ၀ုန္) သမင္ေတာ၌ ဓမၼစၾကာကုိ ေဟာေတာ္မူ အပ္၏။
၁၈။ ေကာလိတသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥပတိႆသည္ လည္းေကာင္း ရဟန္း ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ျမတ္ေသာ တပည့္ အဂၢသာ၀က တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ငါ၏ အနီး၌ လွည့္လည္လ်က္ရွိေသာ အာနႏၵာ သည္ အလုပ္အေကြၽး ရဟန္းမည္၏။ ေခမာ သည္ လည္းေကာင္း၊ ဥပၸလ၀ဏၰာသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ တပည့္မ အဂၢသာ၀ိကာ တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။
၁၉။ စိတၱသည္ လည္းေကာင္း၊ ဟတၳာဠ၀ကသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဥပါသကာ အဂၢဥပ႒က တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ နႏၵာမာတာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥတၱရာသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဥပါသိကာမ အဂၢဥပ႒ိကာ တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။
၂၀။ ငါသည္ ေညာင္ဗုဒၶေဟပင္ရင္း၌ ျမတ္ေသာ ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရေတာ္မူ၏၊ တစ္လံမွ်ေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္သည္ ငါ့အား အခါခပ္သိမ္း ရွိ၏၊ ငါသည္ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ေတာင္ ျမင့္ေတာ္မူ၏။
၂၁။ ဤယခုအခါ၌ အသက္တမ္းသည္ အႏွစ္တစ္ရာ အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိ၏၊ ငါသည္ ထုိမွ်ေလာက္သာ အသက္တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္း ကို ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။
၂၂။ ငါသည္ ေနာက္၌ျဖစ္ေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို သိေစႏိုင္ေသာ တရားမီးရွဴး တုိင္ကို ထားၿပီးလွ်င္ မီးစာကုန္ျခင္းေၾကာင့္ ၿငိမ္းေသာ မီးကဲ့သို႔ မၾကာမီပင္ တပည့္သား သံဃာႏွင့္အတူ ဤေလာက၌ပင္ ပရိနိဗၺာန္ စံရေပလတၱံ႕။
၂၃။ ထုိအတုမရွိေသာ တန္ခိုးေတာ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ဤဆယ္ပါးေသာ (အျခံအရံ) အားေတာ္ တန္ခိုးေတာ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္ လကၡဏာတို႔ျဖင့္ အထူး ဆန္းၾကယ္သည့္ ဂုဏ္ကိုေဆာင္ေသာ ကိုယ္ေတာ္သည္လည္းေကာင္း-
၂၄။ ေနကဲ့သို႔ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာတို႔ကို ထြန္းလင္းေတာက္ပေသာ ေရာင္ျခည္ ေတာ္ေျခာက္သြယ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း ထုိအားလံုးသည္ပင္ ကြယ္ေပ်ာက္ လတၱံ႕။

ဒီပကၤရာဘုရား

ဒီပကၤရာဘုရား

ဒီပကၤရာဘုရား သည္ ကကုသန္ဘုရား၊ ေကာဏဂံုဘုရား၊ ေဂါတမဘုရား၊ ကႆပဘုရား စသည့္ ဘုရားႀကီး ငါးဆူမွ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရား ျဖစ္သည္။

ဗုဒၶ၀င္

၁။ ထိုအခါ ထိုရမၼ၀တီျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ သံဃာႏွင့္တကြေသာ ျမတ္စြာ ဘုရားကုိ ဆြမ္းလုပ္ေကြၽးၿပီးလွ်င္ ထုိဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားအား ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ကုန္၏။

၂။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို သရဏဂံု၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို ငါးပါးသီလတို႔၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကုိ ဆယ္ပါးသီလ၌ တည္ေစေတာ္မူ ၏။
၃။ ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္အား အရိယမဂ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ဖိုလ္ ေလးပါးတို႔ကို လည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူ၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္အား အတုမရွိေသာ ပဋိသမၻိဒါတရား တို႔ကို ေပးေတာ္မူ၏။
၄။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳလ္အား ျမတ္ေသာ သမာပတ္ ရွစ္ပါးတို႔ကို ေပးေတာ္မူ၏၊ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္အား ၀ိဇၨာသံုးပါး အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါး တို႔ကုိ ေပးေတာ္မူ၏။
၅။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုနည္း အစီအစဥ္အားျဖင့္ လူအေပါင္းကုိ ဆံုးမေတာ္မူ၏၊ ထိုအဆံုးအမေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္သည္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေလ၏။
၆။ ျခေသၤ့မင္း၏ ေမးႏွင့္တူေသာ ေမးရွိေတာ္မူ၍ ႏြားလားဥႆဘ၏ ပခံုးႏွင့္ တူေသာ ပခံုး ရွိေတာ္မူေသာ ဒီပကၤရာအမည္ရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်ားစြာ ေသာ လူတို႔ကုိ ကယ္တင္ေတာ္မူ၏၊ ဒုဂၢတိ ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေစေတာ္မူ၏။
၇။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သစၥာေလးပါးကို သိေစထိုက္ေသာ သတၱ၀ါကုိ ျမင္ေတာ္ မူသည္ ရွိေသာ္ ယူဇနာတစ္သိန္း ေ၀းကြာေသာ အရပ္၌ပင္ (တည္ေသာ) ထို သတၱ၀ါထံသို႔ တစ္ခဏျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္၍ (သစၥာေလးပါးတရားကို) သိေစေတာ္မူ၏။
၈။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေရွးဦးစြာ သစၥာေလးပါးကို သိေစေတာ္မူရာ အခါ၌ ကုေဋတစ္ရာေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာအေပါင္းကုိ သိေစေတာ္မူ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ သစၥာေလးပါးကုိ သိေစေတာ္မူရာ အခါ၌ ကုေဋကုိးဆယ္ေသာ လူ နတ္ ျဗဟၼာအေပါင္းကို သိေစေတာ္မူ၏။
၉။ အၾကင္အခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ၌လည္း ကုေဋကုိးေသာင္းေသာ နတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ သစၥာေလးပါးကို ထိုးထြင္း၍ သိျခင္းသည္ ျဖစ္၏။
၁၀။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ သံုးႀကိမ္ေသာ တပည့္သာ၀က အစည္းအေ၀းတို႔ သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ပထမအစည္းအေ၀းသည္ ကုေဋတစ္သိန္းေသာ တပည့္သာ၀က တို႔၏ အစည္းအေ၀း ျဖစ္၏။
၁၁။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နာရဒကူဋေတာင္၌ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ သည္ ရွိေသာ္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ကင္းကုန္ေသာ ရဟႏၲာကုေဋတစ္ရာ တို႔သည္ တစ္ဖန္ စည္းေ၀းကုန္၏။
၁၂။ အၾကင္အခါ ႀကီးေသာ လုံ႔လ ရွိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သုဒႆန ေက်ာက္ေတာင္၌ ၀ါဆိုေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကုေဋကုိးေသာင္း ေသာ ရဟႏၲာတို႔ႏွင့္ အတူပ၀ါရဏာ ျပဳေတာ္မူ၏။
၁၃။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာေတာ္မူလတ္ေသာ္ တစ္ေသာင္းေသာ သတၱ၀ါ၊ ႏွစ္ေသာင္းေသာ သတၱ၀ါတို႔၏ သစၥာေလးပါးတရားကုိ သိျခင္းသည္ ျဖစ္၏။ တစ္ဦးစီ၊ ႏွစ္ဦးစီေသာ သတၱ၀ါတို႔၏ တရားကုိ ထိုးထြင္းသိျခင္းတို႔သည္ ဂဏန္းသခ်ၤာအားျဖင့္ မေရတြက္ႏုိင္ကုန္။
၁၄။ ထိုအခါ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ သာသနာေတာ္ သည္ ပ်ံ႕ႏွံ႔၏၊ လူသိမ်ား၏၊ ျပည့္စံု၏၊ စည္ကား၏။
၁၅။ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ျဖစ္၍ တန္ခိုးႀကီးကုန္ေသာ ရဟႏၲာ ေလးသိန္းတို႔သည္ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားကုိ အခါခပ္သိမ္း ျခံရံကုန္၏။
၁၆။ ထိုဒီပကၤရာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူေသာအခါ၌ အၾကင္ ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ မေရာက္မူ၍ ေသကၡသာျဖစ္လ်က္ လူ႕ဘ၀ကို စြန္႔ကုန္၏၊ ထိုေသကၡ ရဟန္းတို႔သည္ ကဲ့ရဲ႕အပ္သူတို႔သာ ျဖစ္ကုန္၏။
၁၇။ ေကာင္းစြာ ပြင့္လင္းေသာ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္သည္ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ အာသေ၀ါ မရွိကုန္ေသာ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ကင္းကုန္ ေသာ ရဟႏၲာတို႔ျဖင့္ အခါခပ္သိမ္း အလြန္တင့္တယ္၏။
၁၈။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ ဖြားေတာ္မူရာၿမဳိ႕သည္ (ရမၼ၀တီ) မည္၏၊ ခမည္း ေတာ္သည္ (သုေဒ၀မင္း) မည္၏၊ မယ္ေတာ္သည္ (သုေမဓာမိဖုရား) မည္၏။
၁၉။ ထိုဒီပကၤရာ ဘုရားေလာင္းသည္ အႏွစ္တစ္ေသာင္းတို႔ပတ္လံုး ထီးနန္းကို စိုးအုပ္၍ ေန၏၊ ထုိဘုရားေလာင္းအား ဟံသ၊ ေကာဥၥ၊ မယူရ (ဟသၤာ၊ ႀကိဳးၾကာ၊ ဥေဒါင္း)အားျဖင့္ ျမတ္ေသာ ျပာသာဒ္ သံုးေဆာင္တို႔သည္ ရွိကုန္၏။
၂၀။ ေကာင္းစြာ တန္ဆာဆင္ထားေသာ ေမာင္းမသံုးသိန္းတို႔သည္ ျခံရံကုန္၏၊ ထိုဘုရားေလာင္း၏ မိဖုရားသည္ (ပဒုမၼာ) မည္၏၊ သားေတာ္သည္ (ဥသဘကၡႏၶ) မည္၏။
၂၁။ ထိုဘုရားေလာင္းသည္ နိမိတ္ေလးပါးတို႔ကုိ ေတြ႕ျမင္၍ ဆင္ယာဥ္ျဖင့္ ေတာထြက္ေတာ္မူ၏၊ မယုတ္မေလ်ာ့ေသာ ဆယ္လတို႔ပတ္လံုး ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းျခင္း လုံ႔လကုိ အားထုတ္ေတာ္မူ၏။
၂၂-၂၃။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကမၼ႒ာန္း အက်င့္ကုိ က်င့္၍ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ သိေတာ္မူ၏၊ ႀကီးေသာလုံ႔လ ရွိေတာ္မူေသာ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ ျဗဟၼာမင္း ေတာင္းပန္အပ္သည္ျဖစ္၍ နႏၵာရာမတိုက္ အသေရရွိေသာ ေက်ာင္း၌ ဓမၼစၾကာကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ ကုကၠဳိပင္ရင္း၌ တိတၳိတို႔အား ႏွိမ္နင္းျခင္းကုိ ျပဳေတာ္ မူ၏။
၂၄။ သုမဂၤလသည္ လည္းေကာင္း၊ တိႆသည္ လည္းေကာင္း ဒီပကၤရာျမတ္စြာ ဘုရား၏ ျမတ္ေသာ တပည့္ အဂၢသာ၀ကတို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ထိုဒီပကၤရာျမတ္စြာ ဘုရား၏ အလုပ္အေကြၽးသည္ (သာဂတ) မည္၏။
၂၅။ နႏၵာသည္ လည္းေကာင္း၊ သုနႏၵာသည္ လည္းေကာင္း ထိုျမတ္စြာဘုရား၏ ျမတ္ေသာ တပည့္မ အဂၢသာ၀ိကာ တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ ထိုျမတ္စြာဘုရား၏ ေဗာဓိပင္ကုိ ေညာင္ၾကတ္ပင္ ဟု ေခၚဆိုအပ္၏။
၂၆။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယကာ တို႔သည္ တပုႆ၊ ဘလႅိကာ မည္ကုန္၏။ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမ တို႔သည္ သိရိမာ၊ ေကာဏာတို႔ ျဖစ္ကုန္၏။
၂၇။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ အေတာင္ရွစ္ဆယ္ ျမင့္ေတာ္မူလ်က္ တန္ေဆာင္တိုင္ကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ပင္လံုးကြၽတ္ပြင့္ေသာ အင္ၾကင္းပင္မင္းကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း တင့္တယ္ေတာ္မူ၏။
၂၈။ ထိုျမတ္စြာဘုရား၏ အသက္တမ္းသည္ အႏွစ္တစ္သိန္းရွိ၏၊ ထိုျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ထိုမွ်ေလာက္ တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ လူအေပါင္းကုိ ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။
၂၉။ မီးပံုႀကီး ေတာက္ပ၍ ၿငိမ္းေအးသကဲ့သို႔ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ သူေတာ္ ေကာင္း တရားကို ထြန္းေတာက္ပေစ၍ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းကို ကယ္ တင္ေတာ္မူလ်က္ တပည့္သာ၀ကႏွင့္အတူ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူ၏။
၃၀။ ထိုတန္ခုိးေတာ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ထိုအျခံအရံသည္ လည္းေကာင္း၊ ေျခေတာ္တို႔၌ ထိုစက္ရတနာတို႔သည္ လည္းေကာင္း ရွိကုန္၏။ ထိုအားလံုးသည္ ပင္ ကြယ္ေပ်ာက္ေလ၏၊ အလံုးစံုေသာ သခၤါရ တို႔သည္ အခ်ည္းႏွီးတို႔သာ ျဖစ္ကုန္ သည္ မဟုတ္ပါေလာ။
၃၁။ မာရ္ငါးပါး ကို ေအာင္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားသည္ နႏၵာရာမ ေက်ာင္းတုိက္၌ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူ၏၊ ထိုနႏၵာရာမေက်ာင္းတုိက္၌ ထိုျမတ္စြာ ဘုရား၏ ပုထိုးေစတီေတာ္သည္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ ယူဇနာ ျမင့္ေတာ္မူ၏။


ျဖစ္စဥ္ သရဏကၤရာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံလြန္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ဘုရားေလးဆူ ပြင့္ေတာ္မူရာ ထိုသာရမ႑ကမၻာ၌ပင္ လူတုိ႔၏ အသက္တမ္း၊ အႏွစ္ကိုး ေသာင္းတမ္းမွ တျဖည္းျဖည္းဆုတ္ယုတ္၍ ဆယ္ႏွစ္သက္တမ္း၊ ထိုမွ တစ္ဖန္ တိုးတက္ျပန္ရာ အသေခ်ၤယ်တမ္း၊ ထိုအသေခ်ၤယ်တမ္းမွ တစ္ဖန္ ဆုတ္ယုတ္ျပန္ရာ အႏွစ္တစ္သိန္းတမ္းသို႔ ေရာက္ေလလွ်င္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဒီပကၤရာဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း ဒီပကၤရာဘုရား အေလာင္းေတာ္သည္ ပါရမီေတာ္တို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေတာ္ မူၿပီးသည္၏ အဆံုး၌ အေလာင္းေတာ္တို႔၏ ဓမၼတာအတိုင္း တုသိတာ နတ္ျပည္၌ စံေနေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုသို႔စံေနေတာ္မူစဥ္ နတ္ျဗဟၼာတို႔က အေလာင္းေတာ္နတ္သားအား ဘံုသံုးပါးတြင္ ဘုရားျဖစ္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ ျဖစ္၍ လူ႔ျပည္သို႔ ဆင္းသက္ကာ ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူပါရန္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၾက ကုန္၏။ အေလာင္းေတာ္သည္ နတ္ျဗဟၼာတို႔၏ ေတာင္းပန္မႈကို လက္ခံ ေတာ္မူၿပီးေနာက္ တုသိတာနတ္ျပည္မွ စုေတ၍ လူ႔ျပည္ ရမၼာ၀တီၿမဳိ႕ေတာ္၊ သုေဒ၀မင္းႀကီး၏ ေတာင္ညာစံေဒ၀ီ အဂၢမေဟသီ သုေမဓာမိဖုရားေခါင္ ႀကီး၏ သန္႔ရွင္းသိုက္ၿမိဳက္ ၀မ္းၾကာတိုက္၌ ပဋိသေႏၶတည္ေနေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆယ္လျပည့္ေျမာက္ အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ မယ္ေတာ္မိဖုရားႀကီးမွ သားေတာ္ အေလာင္းမင္းသားကုိ ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့၏။ အေလာင္းေတာ္ မင္းသားကို “ဒီပကၤရာမင္းသား”ဟု အမည္မွည့္ေခၚခဲ့ၾကကုန္၏။ ဒီပကၤရာ အေလာင္းေတာ္မင္းသား ပဋိသေႏၶေနေတာ္မူေသာအခါ၊ ဖြားျမင္ေတာ္မူ ေသာအခါတို႔၌ ပုဗၺနိမိတ္ႀကီးမ်ား ထင္ခဲ့သည့္အျပင္ အေလာင္းေတာ္ဟူသမွ် တို႔၌ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည့္အတိုင္း အ့ံၾသဖြယ္ရာမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကကုန္၏။
ထီးနန္းစိုးစံေတာ္မူျခင္း ဒီပကၤရာ အေလာင္းမင္းသားသည္ အရြယ္ေတာ္ေရာက္ေသာအခါ ပဒုမာမင္းသမီးႏွင့္ ေရႊလက္ထပ္၍ နန္းရပ္ထီးျဖဴ စိုးစံေတာ္မူခဲ့သည္။ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေသာင္းတို႔ ပတ္လံုး ဟံသ ဟသၤာ ေရႊနန္းေဆာင္၊ ေကာíၥႀကိဳးၾကာ ေရႊနန္းေဆာင္၊ မယူရ ဥေဒါင္း ေရႊနန္းေဆာင္၊ နန္းျပာသာဒ္သံုးေဆာင္တို႔မွ ေမာင္းမမိႆံ သံုးသိန္းတို႔၏ ေဖ်ာ္ေျဖလုပ္ေကြၽးျခင္းကို ခံယူလ်က္ မင္း စည္းစိမ္ကို ခံစားေတာ္မူခဲ့သည္။ အေလာင္းမင္းသား၏ သားေတာ္မွာ ဥသဘကၡႏၶမင္းသား ျဖစ္ခဲ့၏။
ေတာထြက္ေတာ္မူျခင္း အေလာင္းေတာ္ဒီပကၤရာမင္းသားသည္ အေ>ခအရံတို႔ႏွင့္တကြ ေရႊနန္း သံုးေဆာင္တြင္ မင္းစည္းစိမ္ကို ခံစားေနစဥ္ ဥယ်ာဥ္ကစားရန္ ထြက္ေတာ္ မူေသာအခါ သူအို၊ သူနာ၊ သူေသ၊ ရဟန္း-ဟူေသာ နတ္တမန္နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၍ သံေ၀ဂျဖစ္ခဲ့ၿပီး ရမၼာ၀တီၿမဳိ႕ေတာ္သို႔ ျပန္၀င္ေတာ္မူခဲ့သည္။ တစ္ဖန္ အေလာင္းေတာ္မင္းသားသည္ ဥယ်ာဥ္ ကစားရန္ ထြက္ေတာ္မူလိုျပန္သည္။ ၀ိသၾကံဳနတ္သားသည္ ဒီပကၤရာ အေလာင္းေတာ္မင္းသားအား အ၀တ္တန္ဆာမ်ားကို လာေရာက္ဆင္ယင္ ေပးခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္မင္းသားသည္ ဆင္ေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ျခံရံလ်က္ စီးေတာ္ဆင္၌ တက္စီး၍ မ်ားစြားေသာ စစ္သည္ဗိုလ္ပါ အျခံအရံ ႏွင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ထြက္ခဲ့ျပန္သည္။ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ စီးေတာ္ဆင္မွ ဆင္းသက္၍ ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္း လွည့္လည္႐ႈစားၿပီးေနာက္ ေအးျမႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ ထိုင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္မင္းသားသည္ ေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ ထိုင္ေနစဥ္ ရဟန္းျပဳရန္ စိတ္အၾကံျဖစ္ခဲ့၏။
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျခင္း ထိုအခါ သုဒၶါ၀ါသဘံုမွ ရဟႏၲာျဗဟၼာႀကီးသည္ ပရိကၡရာရွစ္ပါးကို ေဆာင္ယူခဲ့၍ အေလာင္းေတာ္၏ မ်က္ေမွာက္ ျမင္ေလာက္ရာအရပ္၌ ထားေလလွ်င္ ရဟန္း၏ အသံုးအေဆာင္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရ၏။ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါးကို ယူလ်က္ မင္း၀တ္တန္ဆာတို႔ကို ခြၽတ္ကာ လက္သံုးေတာ္ သန္လ်က္ျဖင့္ ဆံေတာ္ကိုပယ္ၿပီး ရဟန္းျပဳခဲ့ေလသည္။ အေလာင္းေတာ္ မင္းသား ရဟန္းျပဳေတာ္မူေၾကာင္း သတင္းစကား ၾကားသိကုန္ေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ အေလာင္းေတာ္မင္းသားကို အတုလိုက္ကာ ရဟန္းျပဳ ခဲ့ၾကကုန္၏။ အေလာင္းေတာ္သည္ ထိုရဟန္းမ်ားႏွင့္အတူ ေတာတြင္း၌ ဆယ္လတို႔ပတ္လံုး ဒုကၠရစရိယာေခၚ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အက်င့္ေတာ္ျမတ္ကို က်င့္ေတာ္မူ၍ ေညာင္ၾကတ္ပင္ရင္း၌ ငါးဆယ့္သံုးေတာင္ပမာဏရွိေသာ အပရာဇိတပလ’င္ေတာ္၀ယ္ ေလာကသံုးပါး၌ အတုမရွိေသာ ဘုရားအျဖစ္သိူ႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူျခင္း ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ မဟာေဗာဓိ ေညာင္ၾကတ္ပင္အနီးမွာပင္ သတၱသတၱာဟ-ေလးဆယ့္ကိုးရက္ စံေနေတာ္ မူခဲ့သည္။ အ႒မသတၱာဟသို႔ ေရာက္ေသာအခါ တရားေဟာရန္ ျဗဟၼာမင္း၏ ေတာင္းပန္မႈကို ၀န္ခံေတာ္မူၿပီး၍ သုနႏၵာရာမအရပ္ အသေရရွိေသာ ေက်ာင္းေတာ္၌ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူခဲ့သည္။ ကုေဋတစ္ရာေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးကို ထိုးထြင္းသိျမင္ခဲ့ၾကကုန္၏။
ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူျခင္း ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူၿပီးေနာက္ သတၱ၀ါတို႔၏အက်ဳိးငွာ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူလ်က္ ရမၼာ၀တီျပည္သို႔ ေရာက္ကာ သုဒႆနေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူခဲ့၏။ ရမၼာ၀တီ ျပည္သူျပည္သားတို႔က ေနာက္ပါသံဃာမ်ားႏွင့္တကြေသာ ဘုရားရွင္ကို ဆြမ္းလုပ္ေကြၽးၿပီးလွ်င္ ထိုဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္အား ကိုးကြယ္ရာဟု ဆည္းကပ္ ခဲ့ၾကကုန္၏။ ဘုရားရွင္သည္ အခ်ဳ႕ိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သရဏဂံု၌ တည္ေစခဲ့၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ငါးပါးသီလတို႔၌ ျမဲေစခဲ့၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ဆယ္ပါးသီလ ေဆာက္တည္ေစခဲ့၏။ အခ်ဳ႕ိေသာပုဂၢိဳလ္အား အရိယမဂ္ ေလးပါး၊ ဖိုလ္ေလးပါးတို႔ကို ေပးေတာ္မူခဲ့၏။ အခ်ဳ႕ိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အတုမရွိေသာ ပဋိသမၻိဒါတရား ေလးပါးတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ သမာပတ္ရွစ္ပါးတုိ႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးတို႔ ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူကာ လူအေပါင္းကို ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ဘုရားရွင္သည္ ထိုနည္း အစီအစဥ္အားျဖင့္ လူအေပါင္းကို ဆံုးမေတာ္မူကာ ဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သည္ ပြင့္လင္း ထြန္းကားလာခဲ့သည္။
ျခေသၤ့မင္း၏ ေမးႏွင့္တူေသာ ေမးရွိေတာ္မူ၍ ႏြားလားဥသဘ၏ ပခံုးႏွင့္ တူေသာ ပခံုးရွိေတာ္မူေသာ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါ တို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူကာ ဒုဂၢတိဘုံဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေစေတာ္မူခဲ့သည္။ ဘုရားရွင္သည္ သစၥာေလးပါးကို သိေစထိုက္ေသာ သတၱ၀ါကို ေရႊóဏ္ေတာ္ ကြန္ရက္တြင္ ထင္ေတာ္မူလာက ယူဇနာတစ္သိန္း ကြာေ၀းေသာ အရပ္၌ တည္ေသာ ထိုသတၱ၀ါထံသို႔ တစ္ခဏခ်င္းျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကယ္မ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ေဂါတမဘုရားအေလာင္း ဗ်ာဒိတ္ခံျခင္း တစ္ေန႔တြင္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ေနာက္ပါရဟႏၲာ ေလးသိန္း ျခံရံလ်က္ ရမၼာ၀တီျပည္သုိ႔ <ကေတာ္မူလာခဲ့ရာ လမ္းခရီးတြင္ ေဂါတမဘုရား အေလာင္းသုေမဓာ ရွင္ရေသ့အား “ေနာက္လာမည့္ ဘဒၵကမၻာတြင္ ေဂါတမမည္ေသာ ဘုရားျဖစ္လတံ့”ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား >မက္ၾကားေတာ္ မူခဲ့သည္။ ဒီပကၤရာဘုရာရွင္သည္ ဗ်ာဒိတ္စကား >မက္ၾကားေတာ္မူၿပီးေနာက္ ဆြမ္းပင့္ရာ ဌာနသို႔ <ကေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ရမၼာ၀တီျပည္သူတို႔၏ ဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပး သံုးေဆာင္ေတာ္မူေနေသာအခါ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ ပါရမီေတာ္ တို႔ကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူခဲ့သျဖင့္ တရား၏တန္ခိုး အာႏုေဘာ္အားျဖင့္ ေျမႀကီးသည္ ျပင္းထန္စြာ တုန္လႈပ္ခဲ့ေလသည္။ ထုိသုိ႔ေျမလႈပ္သျဖင့္ ဆြမ္းေကြၽးေမြးေနသူ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေၾကာက္ရြံ႕ၾက၍ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထား ၾကရာ “ေၾကာက္ရြံ႕ဖြယ္မရွိ၊ သုေမဓာရွင္ရေသ့၏ တရားေတာ္ကို ဆင္ျခင္ျခင္းအတြက္ ေျမလႈပ္ျခင္း ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့၏။ လူအမ်ားတို႔သည္ သုေမဓာရွင္ရေသ့ထံသို႔ သြားကာ ေကာင္းခ်ီးေပးၾကကုန္၏။
ဒီပကၤရာဘုရားရွင္၏ တပည့္သာ၀ကမ်ား ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ (အဂၢသာ၀က) ျမတ္ေသာတပည့္ အစုံတို႔ကား အရွင္သုမဂၤလမေထရ္ႏွင့္ အရွင္တိႆမေထရ္တို႔ ျဖစ္ၾကကုန္ၿပီး အရွင္သာဂတ မေထရ္ကား ဘုရားရွင္၏ အလုပ္အေကြၽးပင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ အရွင္မ နႏၵာေထရီႏွင့္ အရွင္မ သုနႏၵာေထရီတို႔သည္ ဘုရားရွင္၏ (အဂၢသာ၀ိကာ) ျမတ္ေသာ တပည့္မ အစံုတို႔ျဖစ္ၾကကုန္၍ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူရာ ေဗာဓိပင္ကား ေညာင္ၾကတ္ပင္ျဖစ္ခဲ့၏။ အလုပ္အေကြၽးဒါယကာ (အဂၢ ဥပ႒ာက)တို႔ကား တပုႆႏွင့္ ဘလ’ိကတို႔ျဖစ္ကုန္၍ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမ(အဂၢဥပ႒ိကာ)တို႔သည္ သိရိမာႏွင့္ ေကာဏာတို႔ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္မွာ အေတာင္ရွစ္ဆယ္ ျမင့္ေတာ္မူ၍ အလွ်ံတ၀င္း၀င္း ထြန္းလင္းေတာက္ပေသာ ဆီမီးတိုင္ႀကီးကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ပင္လံုးကြၽတ္ပြင့္ေသာ အင္ၾကင္းပင္ႀကီးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း တင့္တယ္ေတာ္မူလွဘိ၏။ ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေရာင္ျခည္ေတာ္သည္ ထက္၀န္းက်င္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ယူဇနာတိုင္ေအာင္ ပကတိ အလိုလိုပ်ံ႕ႏွံ႕၍ ထြန္းလင္း၏။ ထိုေရာင္ျခည္ေတာ္ကို တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ အထူးဖန္ဆင္းရျခင္း မရွိခဲ့ေပ။
(ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီးမ်ား ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ သုနႏၵာရာမအရပ္ ျမတ္ေသာေက်ာင္းေတာ္၌ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူေသာ တရားပြဲ သည္ ေရွးဦးစြာေသာ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရား ပြဲႀကီး၌ ကုေဋတစ္ရာေသာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါး တရား သိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။ တစ္ဖန္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ သားေတာ္ ဥသဘကၡႏၶမင္းသား၏ óဏ္ရင့္က်က္ခ်ိန္ကို သိေတာ္မူ၍ သားေတာ္ကိုအမွဴးထားကာ တရားနာရန္ ေရာက္လာၾကကုန္ေသာ သတၱ၀ါတို႔အား ဆံုးမေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားပြဲသည္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲႀကီး၌ ကုေဋကိုးဆယ္ေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာ ေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။ ထို႔ေနာက္တစ္ဖန္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ အမရ၀တီၿမဳိ႕ေတာ္ တံခါး၀၌ ေပါက္ေရာက္ေနေသာ ကုကၠိဳပင္ႀကီးအရင္း၌ ေရမီးအစံုအစံုေသာ တန္ခိုး ျပာဋိဟာတို႔ကို ျပေတာ္မူကာ တိတၳိတို႔ကို ႏွိမ္ႏွင္းေတာ္မူၿပီးေနာက္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္သို႔ <ကသြားေတာ္မူခဲ့၏။ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း၌ ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာ ထက္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူကာ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ နတ္သားကို အမွဴးထား၍ အဘိဓမၼာတရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားပြဲသည္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရား ပြဲႀကီး၌ ကုေဋကိုးဆယ္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတို႔ သစၥာေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။
သာ၀က (သႏိၷပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီးမ်ား ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္၌ တပည့္သာ၀က အစည္းအေ၀းႀကီး သံုးႀကိမ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သုနႏၵာရာမအရပ္၌ အရပ္ထက္၀န္းက်င္မွ ကုေဋ တစ္သိန္းေသာ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီးမ်ား အထူးလာေရာက္ စည္းေ၀းခဲ့ၾကသည္။ ထိုအစည္းအေ၀းသည္ ေရွးဦးစြာေသာ တပည့္သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္း အေ၀းႀကီးပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ေလးသိန္းေသာ ရဟန္းတို႔ ျခံရံလ်က္ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူခဲ့ရာ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ဖြယ္ရာရွိေသာ နာရဒကူဋ ေတာင္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုေတာင္ကို နရေဒ၀နတ္ဘီလူးသည္ အပိုင္စား ရထား၍ ထိုေတာင္၌ေန၏။ ထိုေတာင္ပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူအေပါင္းတို႔သည္ ဗလိနတ္စာအလို႔ငွာ လူကိုပင္ေဆာင္ယူ၍ ထိုနတ္ဘီလူးကို ႏွစ္စဥ္ မျပတ္ ပူေဇာ္ခဲ့ၾကရ၏။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ ထိုလူအေပါင္းတို႔၏ ေရွးေကာင္းမႈကို ျမင္ေတာ္မူ၍ ကယ္တင္ေစာင့္ေရွာက္ရန္အတြက္ ရဟန္းသံဃာတို႔ကို ေခၚေဆာင္ေတာ္မမူဘဲ တစ္ပါးတည္းသာ နာရဒကူဋေတာင္ထိပ္သို႔ တက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအခါ ဘီလူးသည္ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍ ေတာင္ႀကီးကို တုန္လႈပ္ေစကာ ဘုရားရွင္ကို ေျခာက္လွန္႔ထြက္ေျပးေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္က လုံး၀ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမရွိဘဲ ပကတိၾကည္လင္စြာ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူသည္ကို ဘီလူးႀကီးျမင္ရသည္ရွိေသာ္ “ဤရဟန္းႀကီးကား အံ့ၾသဖြယ္ရွိေပစြ။ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ ႀကီးေပစြ။ ငါျပဳခဲ့ေသာအမႈသည္ ငါ႔အေပၚသာ က်ေရာက္ခဲ့ေပၿပီ။ ဤရဟန္းႀကီးမွတစ္ပါး ငါ႔အား ကိုးကြယ္ရာ မရွိၿပီ။ ဤရဟန္းႀကီးကိုပင္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေတာ့အံ့”ဟု အၾကံျဖစ္ခဲ့ ေလသည္။ နရေဒ၀နတ္ဘီလူးသည္ တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ စက္လကၡဏာတို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္ တင့္တယ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္၏ ေျခေတာ္အစံု၌ ဦးတုိက္ကာ လြန္က်ဴးခဲ့ေသာ အျပစ္ကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္၍ ဘုရားရွင္အား ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ခဲ့ေလသည္။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ နတ္ဘီလူးအား တရားေဟာေတာ္မူခဲ့ရာ တရားေတာ္၏အဆံုး၌ အျခံအရံ နတ္ဘီလူးတစ္ေသာင္းႏွင့္တကြ နတ္ဘီလူး ႀကီးသည္ ေသာတာပတၱိဖိုလ္၌ တည္ခဲ့၏။ ထိုနရေဒ၀နတ္ဘီလူး ေသာတာပန္ တည္ေသာ ေန႔၌ကား ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းအလံုး၌ ေနကုန္ေသာ လူတို႔သည္ နရေဒ၀နတ္ဘီလူးအား ပူေဇာ္ပြဲျပဳလုပ္ရန္ တစ္ရြာ တစ္ရြာမွ တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ေသာ လူကိုလည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ဖြယ္ပစၥည္း ၀တၳဳတို႔ကို လည္းေကာင္း ေဆာင္ယူခဲ့ၾကကုန္၏။ နရေဒ၀နတ္ဘီလူးသည္ ထိုလူတို႔ို ယူေဆာင္ခဲ့ေသာ ပူေဇာ္ဖြယ္၀တၳဳပစၥည္းတို႔ကို လူတို႔အား ျပန္ေပးကာ ဗလိနတ္စာျပဳရန္ ေဆာင္ယူခဲ့ေသာ လူတို႔ကိုကား ဘုရားရွင္အား အပ္ႏွင္း ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ဘုရားရွင္သည္ ထုိုလူတို႔ကို ဧဟိဘိကၡဳေခၚေတာ္မူ၍ ရဟန္းျပဳေပးခဲ့၏။ ထိုရဟန္းတုိ႔ကား ခုနစ္ရက္အတြင္း၌ပင္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ၾကကုန္၏။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ နာရဒကူဋေတာင္၌ပင္ ရဟႏၲာကုေဋတစ္ရာတို႔၏ အလယ္၌ ေနေတာ္မူကာ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔၌ အဂၤါေလးပါးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ သာ၀က အစည္းအေ၀းႀကီးတြင္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ကို ျပေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုအစည္းအေ၀းႀကီးကား ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ သာ၀က(သႏၷိပါတ)အစည္းအေ၀းပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။
အခါတစ္ပါး၌ ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သုဒႆနေတာင္ထိပ္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအခါ ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းေနကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း သီတင္းကြၽတ္လ၌ ေတာင္ထိပ္ပြဲသဘင္ ဆင္ယင္က်င္းပျမဲျဖစ္ရာ သုဒႆနေတာင္ထိပ္သို႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကကုန္၏။ ထိုလူတို႔ကို တရားေဟာေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုလူတို႔သည္ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္ကို နာရ၍ ရဟန္းျပဳခဲ့ၾကေလသည္။ ဘုရားရွင္သည္ (မဟာပ၀ါရဏာေန႔)သီတင္းကြၽတ္ လျပည့္ေန႔၌ ထိုရဟန္းတုိ႔အား တရားေဟာျပန္ရာ တရားေတာ္၏ အဆံုး၌ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုအခါ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ကုေဋကိုးေသာင္းေသာ ရဟႏၲာတို႔ႏွင့္အတူ ပ၀ါရဏာ ျပဳေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအစည္းအေ၀းႀကီးကား ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီးပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရာရွင္သည္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး သံုးႀကိမ္၊ သာ၀က (သႏၷိပါတ)အစည္းအေ၀းႀကီး သံုးႀကိမ္တို႔မွတစ္ပါး ႐ိုး႐ိုးတရား ေဟာေတာ္မူရာ တစ္ေသာင္းေသာ သတၱ၀ါ၊ ႏွစ္ေသာင္းေသာ သတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးတရားကို သိကာ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကသည့္အျပင္ တစ္ဦးစီ ႏွစ္ဦးစီေသာ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခ့ဲၾကသည့္ သတၱ၀ါတို႔ကား အမွန္းအဆ ဂဏန္း ျပ၍ မရႏိုင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္ေသာ သာသနာေတာ္သည္ ပ်ံ႕ႏွံ႕၏။ လူသိမ်ား၏။ ျပည့္စံု၏။ စည္ကား၏။ ေကာင္းစြာပြင့္လင္းေသာ သာသနာေတာ္သည္ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကာ အာသေ၀ါကင္းကုန္၍ ကိေလသာအညစ္အေၾကး မရွိကုန္ေသာ ရဟႏၲာတို႔ျဖင့္ အခါခပ္သိမ္း အလြန္တင့္တယ္လ်က္ ရွိခဲ့ေလသည္။
ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူျခင္း ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ အႏွစ္တစ္သိန္းေသာ ကာလပတ္လံုး တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့၏။ မီးပံုႀကီးသည္ အလွ်ံတေျပာင္ေျပာင္ ထြန္းပၿပီး ၿငိမ္းသြားသကဲ့သို႔ တပည့္ သာ၀ကမ်ားႏွင့္ အတူ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ “ဒီပကၤရာ ဘုရာရွင္၏ တန္ခိုးေတာ္သည္လည္းေကာင္း၊ တပည့္ သာ၀က ေလးသိန္းစေသာ အျခံအရံအေပါင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေျခေတာ္ အစံုတို႔၌ပါရွိေသာ စက္လကၡဏာတို႔သည္လည္းေကာင္း ခ်ဳပ္ဆံုး ကြယ္ေပ်ာက္ သြားခဲ့ေလၿပီ။ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတရား တို႔သည္ ခိုင္ျမဲေသာ အႏွစ္မရွိကုန္။ အခ်ည္းအႏွီးသာ ျဖစ္ကုန္စြ တကား”
ေစတီေတာ္ တည္ထားကိုးကြယ္ျခင္း မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေသာ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ နႏၵာရာမ ေက်ာင္းတိုက္၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုေက်ာင္းတိုက္အတြင္း၌ပင္ ဘုရားရွင္၏ ေစတီေတာ္ကို တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ၾကရာ ေစတီေတာ္၏ အျမင့္သည္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ယူဇနာ ရွိခဲ့သည္။ သက္ေတာ္ရွည္ၾကာေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တို႔၏ ဓမၼတာအရ အစိတ္စိတ္မကြဲ တစ္လံုးတစ္ခဲတည္း တည္ရွိေသာ (အသမၻိႏၷ)ဓာတ္ေတာ္ကို ထိုေစတီေတာ္ႀကီးအတြင္း၌ ဌာပနာ သြင္းခဲ့ၾကကုန္၏။ ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းေနကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အညီအၫြတ္ လာကုန္၍ ရတနာခုနစ္ပါးတို႔ျဖင့္ မြမ္းမံျခယ္လွယ္ကာ ေစတီေတာ္ႀကီးကို ၿပီးဆံုးေစခဲ့ၾကကုန္သတည္း။

ကမၼကိေလသတရား

ကမၼကိေလသတရား

ညစ္ညဴးျခင္းအမႈ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ "ကမၼကိေလသ" ဟု ေခၚဆိုအပ္ေသာ အေၾကာင္းတရား ေလးပါးတို႔ ရွိကုန္၏။ ဤကိေလသတရား ေလးပါးတို႔ကို ဘုရားရွင္၏ တပည့္သား အရိယာ သာဝကတို႔ ပယ္စြန္႔ၾကကုန္၏။
(ကမၼ = အမႈ ၊ ကိေလသ = ညစ္ညဴးေၾကာင္း )

• ပါဏာတိပါတ = သူ႕အသက္ကို သတ္ျခင္း
• အဒိႏၷာဒါန = သူတစ္ပါး ဥစၥာကို ခိုးျခင္း
• ကာေမသု မိစၦာစာရ = သူ႕သားမယားကို ျပစ္မွား က်ဴးလြန္ျခင္း
• မုသာဝါဒ = မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကို ဆိုျခင္း

သူ႕အသက္ကို သတ္ျခင္း၏ အျပစ္ သူ႕အသက္ကို သတ္ေသာသူသည္ ယခုဘဝ၌ပင္ အရွိန္အေစာ္ကင္းျခင္း ၊ မေကာင္းသတင္း ျဖစ္ပြားျခင္း ၊ ေနာင္တ တဖန္ ပူပန္ရတတ္ျခင္း ၊ လူ စသည္ကို သတ္မိက အစိုးရ မင္းမ်ားက ေသစား ေသေစ ခံရတတ္ျခင္း စသည္ျဖင့္ အျပစ္မ်ားလွ၍ ေနာင္ဘဝ၌လည္း မေကာင္းသူတို႔လားရာ လြန္စြာဆင္းရဲေသာ အပါယ္ဘံုသို႔ ေရာက္ရတတ္ေလသည္။ လူျဖစ္ျပန္လွ်င္လည္း -

• မ်က္စိ ၊ နား ၊ ႏွာ ၊ လက္ ၊ ေျခ အဂၤါမ်ား ခၽြတ္ယြင္းတတ္ျခင္း
• အနာေရာဂါမ်ားျခင္း
• အရုပ္အဆင္း မြဲျပာ ေျခာက္ကပ္ျခင္း
• ခြန္အားဗလ နည္းပါးျခင္း
• ေဘးရန္ေပၚေပါက္လွ်င္ အလြန္ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ျခင္း
• ကိုယ္အဂၤါ ေလးလံ၍ မလ်င္ျမန္ျခင္း
• အေျခြအရံ ကင္းတတ္ျခင္း
• သူတစ္ပါး အသတ္ခံရ၍ ေသရတတ္ျခင္း
• အသက္တိုျခင္း စသည္ျဖင့္ အျပစ္ေတြ မ်ားလွေခ်၏။

သူ႕ဥစၥာ ခိုးယူျခင္း၏ အျပစ္ သူတစ္ပါးပစၥည္း ခိုးယူသူသည္ ယခုဘဝ၌ပင္ မေကာင္းသတင္း ေက်ာ္ေစာျခင္း ၊ တစ္စံုတစ္ခု ပစၥည္း ဥစၥာေပ်ာက္က အထင္ခံရတတ္ျခင္း ၊ အစိုးရမင္းမ်ားက အျပစ္ႀကီးငယ္ လုိက္၍ ေထာင္တန္းက်ၿပီး ေနာင္တမလြန္ ဘဝ၌ အပယ္က်တတ္ ေလသည္။ လူျဖစ္ျပန္လ်င္လည္း -

• ဥစၥာနည္းပါး၍ မြဲတတ္ျခင္း
• ဆင္းဆင္းရဲရဲ ျဖစ္တတ္ျခင္း
• ငတ္မြတ္ တတ္ျခင္း
• အလိုရွိရာ မရတတ္ျခင္း
• ေရာင္းဝယ္မႈ စသည္တို႔ေၾကာင့္ စည္းစိမ္ ပ်က္တတ္ျခင္း
• ရန္သူမ်ိဳး ငါးပါးေၾကာင့္ ဥစၥာပ်က္ တတ္ျခင္း စေသာ မေကာင္းက်ိဳးမ်ား ျဖစ္တတ္ေလသည္။

သူ႕သားမယား လြန္က်ဴးျခင္း၏ အျပစ္ သူ႕သားမယား လြန္က်ဴး ျပစ္မွားသူသည္ ယခုဘဝ၌ပင္ မေကာင္းေသာ သတင္း ျဖစ္ပြားျခင္း ၊ ရန္သူမ်ားျခင္း ၊ အစိုးရ မင္းမ်ားထံေရာက္က ဒဏ္ရိုက္ခံရ ၊ ေထာင္တန္းက်ျခင္း ခံရတတ္၍ ေနာင္ဘဝ၌ အပယ္သို႔ က်ေရာက္တတ္သည္။ လူျဖစ္ျပန္လ်င္လည္း -

• လူအမ်ား မုန္းျခင္း
• ရန္သူမ်ားျခင္း
• လာဘ္ လာဘ ပစၥည္း ရွားပါးျခင္း
• ဂုဏ္သိန္ က်က္သေရ ညံ့ဖ်င္းျခင္း
• မိန္းမ ျဖစ္ရတတ္ျခင္း
• မိန္းမ မဟုတ္ ေယာက်္ား မဟုတ္ ပဏၭဳတ္ ျဖစ္ရျခင္း
• အမ်ိဳးယုတ္မာ အခါခါ ျဖစ္ရျခင္း
• မ်က္ႏွာပ်က္၍ အရွက္ကြဲရျခင္း
• ခ်စ္သူႏွင့္ ကြဲကြာရျခင္း စသည္ျဖင့္ အျပစ္မ်ားလွသည္။

မုသားစကား ေျပာျခင္း၏ အျပစ္ သူတစ္ပါးအက်ိဳး ပ်က္ျပားေအာင္ မုသားစကား ေျပာသူသည္ ယခုဘဝ၌ပင္ အမ်ားက စကားမယံုျခင္း ၊ သက္ေသ မဝင္ျခင္း ၊ မေကာင္းသတင္း ျဖစ္ပြားျခင္းစေသာ အက်ိဳးမဲ့မ်ား ျဖစ္၍ ေနာင္ဘဝ၌ အပယ္က်တတ္ေလသည္။ လူျဖစ္ျပန္လ်င္လည္း -

• စကားပီပီသသ မေျပာတတ္ျခင္း
• သြားမညီညြတ္ျခင္း
• ခံတြင္း ပါးစပ္မ်ား ပုပ္ညွီတတ္ျခင္း
• ကုိယ္ အသားအေရ ေျခာက္ကပ္ျခင္း
• သူတစ္ပါးကို ေျပာဆိုသမွ် ၾသဇာအာဏာ မသက္ေရာက္ျခင္း
• လွ်ပ္ေပၚ ေလာ္လီ စိတ္မတည္ၾကည္ျခင္း စသည္ျဖင့္ အျပစ္မ်ား လွေပသည္။